I SA/Lu 496/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia - odrzucić skargę. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...], w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, skarżąca M. S. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie, we wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na formularzu urzędowym PPF, skarżąca określiła zakres żądanego prawa pomocy jako zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 14 października 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (k. 35-39 akt sądowych). Na postanowienie Sądu, o którym mowa wyżej, skarżąca wniosła zażalenie (k. 43-44 oraz pismo skarżącej k. 49), które zostało odrzucone postanowieniem Sądu z dnia 19 grudnia 2013r. (k. 53-54). Zażalenie wniesione na ostatnio wymienione postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 20 marca 2014r. sygn. akt II FZ 274/14 (k. 64-66). Dziekan właściwej rady okręgowej izby radców prawnych wyznaczył skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M. K. R. (pismo z OIRP w L. – k. 72). Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2014r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia należnego wpisu od wymienionej wyżej skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21 maja 2014 r. (k. 77). Skarga nie została opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Opłacenie skargi stanowi niezbędny warunek do podjęcia dalszych czynności z nią związanych. W myśl bowiem art.220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Kategoryczna treść przepisu uniemożliwia w takim przypadku podejmowanie jakichkolwiek działań poza możliwością wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu. W tym zakresie przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania. W przypadku, gdy pomimo wezwania, należny wpis nie został uiszczony, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art.220 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, mocą postanowienia Sądu z dnia 14 października 2013r. ustanowiono skarżącej pełnomocnika z urzędu, stąd zasadne było skierowanie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi do tego pełnomocnika. Stosownie bowiem do treści art.244 § 2 p.p.s.a. ustanowienie radcy prawnego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Z kolei zgodnie z art.67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Siedmiodniowy termin do dokonania zapłaty wpisu upłynął z dniem 28 maja 2014r. Wobec powyższego, skoro pomimo prawidłowego wezwania wpis należny od skargi nie został uiszczony, skargę należało odrzucić na podstawie art.220 § 3 p.p.s.a.