I SA/Lu 496/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia - odrzucić skargę. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 26 lipca 2021 r. W dniu 27 sierpnia 2021 r. (pieczęć z datownikiem k. 14 akt sądowych) skarżąca nadała skargę na postanowienie organu, wysyłając ją na adres sądu powszechnego. Sąd powszechny przekazał skargę do organu w dniu 3 września 2021 r. (pieczęć z datownikiem w aktach organu). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby można nadać sprawie prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano m.in. termin i tryb wniesienia skargi. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Termin wniesienia skargi ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem możliwości nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji jej odrzuceniem. Termin zachowany jest wówczas, gdy skarga zostanie wniesiona przed jego upływem do organu bezpośrednio, nadana w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego (art. 83 § 3 p.p.s.a.), złożona przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego oraz przez członka załogi polskiego statku morskiego u kapitana statku (art. 83 § 4 p.p.s.a.), wniesiona w formie dokumentu elektronicznego (art. 83 § 5 p.p.s.a.). Termin będzie zachowany także wtedy, jeżeli skarga zostanie wniesiona w jeden z powyższych sposobów bezpośrednio do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie ostatnim dniem ustawowego terminu do wniesienia skargi był dzień 25 sierpnia 2021 r. Już samo nadanie skargi w urzędzie pocztowym nastąpiło zatem z uchybieniem temu terminowi, niezależnie od tego, że stosownie do treści powołanych wyżej przepisów wysłanie pisma na adres sądu powszechnego, nie będącego ani organem administracji publicznej, ani sądem administracyjnym, nie prowadzi do zachowania terminu. W niniejszej sprawie za dzień wniesienia skargi uznać trzeba dopiero 3 września 2021 r., tj. datę, w której sąd powszechny nadał skargę na adres organu podatkowego. Bezsprzecznie zatem skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.