I SA/Lu 505/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt postanawia - odrzucić skargę. Dnia 15 marca 2010r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skierowana bezpośrednio do tego Sądu, skarga J. P., w której jako stronę przeciwną wskazał on Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej "Agencją", podał numery decyzji [...] i [...] stwierdzając, że dotyczą one "płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych obszarowych w pomniejszonej wysokości", oraz podniósł, że decyzje są bardzo krzywdzące, niesprawiedliwe i że dowody przedstawi na rozprawie /vide: k-2 i 3 akt sądowych/. Uwzględniając treść art.54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", dnia 16 marca 2010r. Sąd przesłał przedmiotową skargę do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji /vide: k-4 i 5 akt sądowych/. Dnia 14 kwietnia 2010r. przedmiotowa skarga wpłynęła ponownie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę organ przyjął, iż skarga wniesiona została na wydaną przez niego decyzję z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji w T. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych /vide: odpowiedź na skargę w sprawie I SA/Lu 339/10/. Wobec faktu, że z treści skargi nie wynika jednoznacznie, jakie decyzje /z jakich dat, o jakich numerach i w jakim przedmiocie/ zostały zaskarżone oraz jaki organ te decyzje wydał, skarżący wezwany został do usunięcia braków skargi w tym zakresie stosownie do art.49 § 1 w związku z art.57 § 1 pkt 1 i 2 ppsa /vide: k-6 i 7 akt sądowych/, w odpowiedzi na co złożył pismo z dnia 26 kwietnia 2010r., w którym wskazał, iż przedmiotem zaskarżenia są decyzje o numerach [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] /winno być: [...]/, [...] i [...], przy czym podał przedmiot rozstrzygnięcia każdej z nich. Pismo, o którym mowa, przesłane zostało Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji celem umożliwienia mu złożenia stosownych odpowiedzi na skargi oraz przedstawienia Sądowi akt sprawy. W odniesieniu do skargi na decyzję o numerze [...] wymieniony organ nie zajął stanowiska. Stosownie do art.57 § 3 ppsa zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2010r. w sprawie I SA/Lu 339/10 /k-25 akt sądowych wymienionej sprawy/ wniesione jednym pismem skargi na wymienione wyżej decyzje zostały rozdzielone. W konsekwencji przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej jest skarga na decyzję o numerze [...], która – jak wynika z akt administracyjnych przedstawionych do sprawy I SA/Lu 339/10, została wydana dnia [...] przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji w T. /vide: k-27-28 powołanych akt administracyjnych/. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art.52 § 1 i 2 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie /odpowiednie warunki wniesienia skargi w sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, zostały uregulowane w § 3 i 4 art.52 ppsa/. Art.53 § 1 ppsa stanowi przy tym, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, stosownie zaś do art.54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jeżeli zatem skarżącemu służy w postępowaniu administracyjnym środek zaskarżenia, to musi on zostać wykorzystany /art.52 § 1 ppsa; wyjątek dotyczący Rzecznika Praw Obywatelskich i prokuratora nie ma w sprawie znaczenia/, a skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia będącego wynikiem rozpoznania tego środka zaskarżenia i przedmiotem skargi może być tylko rozstrzygnięcie wydane na skutek rozstrzygnięcia tego środka zaskarżenia, tj. stosowny akt organu odwoławczego /art.53 § 1 i art.54 § 1 ppsa/. Jak wskazano wyżej, zaskarżona w sprawie niniejszej decyzja nr [...] jest decyzją wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji w T. w sprawie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Organ ten działał w sprawie jako organ I instancji /por.: art.5a ust.3 i 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - Dz.U. z 2005r., Nr 31, poz.264 ze zm., art.5 ust.1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej – Dz.U. Nr 229, poz.2273 ze zm. oraz § 11 ust.1 i § 13 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich – Dz.U. Nr 174, poz.1809 ze zm./, a od jego rozstrzygnięcia służyło stronie, zgodnie z art.15 i art.127 § 1 i 2 kpa, odwołanie do organu wyższego stopnia, tj. do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji /por.: art.5a ust.4 ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa/, o czym zresztą skarżący został stosownie pouczony. Skarżący nawet jednak nie twierdzi, a nie wynika to także z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych, aby przysługujący mu środek zaskarżenia, o którym mowa, wykorzystał. W sytuacji zatem, gdy skarżący wniósł skargę na decyzję wydaną przez organ I instancji, pomimo, iż przysługiwał mu w toku postępowania administracyjnego środek zaskarżenia, skargę tę uznać należało za niedopuszczalną w świetle art.52 § 1 ppsa. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa orzeczono jak na wstępie.