I SA/Lu 508/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora LOddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009 rok postanawia - odrzucić skargę. Dnia 15 marca 2010r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skierowana bezpośrednio do tego Sądu, skarga J. P., w której jako stronę przeciwną wskazał on Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej "Agencją", podał numery decyzji [...] i [...] stwierdzając, że dotyczą one "płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych obszarowych w pomniejszonej wysokości", oraz podniósł, że decyzje są bardzo krzywdzące, niesprawiedliwe i że dowody przedstawi na rozprawie /vide: k-2 i 3 akt sądowych/. Uwzględniając treść art.54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", dnia 16 marca 2010r. Sąd przesłał przedmiotową skargę do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji /vide: k-4 i 5 akt sądowych/. Dnia 14 kwietnia 2010r. przedmiotowa skarga wpłynęła ponownie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę organ przyjął, iż skarga wniesiona została na wydaną przez niego decyzję z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji z dnia [...] nr [...], w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych /vide: odpowiedź na skargę w sprawie I SA/Lu 339/10/. Wobec faktu, że z treści skargi nie wynika jednoznacznie, jakie decyzje /z jakich dat, o jakich numerach i w jakim przedmiocie/ zostały zaskarżone oraz jaki organ te decyzje wydał, skarżący wezwany został do usunięcia braków skargi w tym zakresie stosownie do art.49 § 1 w związku z art.57 § 1 pkt 1 i 2 ppsa /vide: k-6 i 7 akt sądowych/, w odpowiedzi na co złożył pismo z dnia 26 kwietnia 2010r., w którym wskazał, iż przedmiotem zaskarżenia są decyzje o numerach [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] /winno być: [...]/, [...] i [...], przy czym podał przedmiot rozstrzygnięcia każdej z nich /vide: k-8 akt sądowych/. Dnia 6 maja 2010r. pismo skarżącego, o którym mowa, przesłane zostało Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji celem umożliwienia mu złożenia stosownych odpowiedzi na skargi oraz przedstawienia Sądowi akt sprawy. W odniesieniu do skargi na decyzję o numerze [...] wymieniony organ wniósł o odrzucenie skargi. Stosownie do art.57 § 3 ppsa zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2010r. w sprawie I SA/Lu 339/10 /k-25 akt sądowych wymienionej sprawy/ wniesione jednym pismem skargi na wymienione wyżej decyzje zostały rozdzielone. W konsekwencji przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej jest skarga na decyzję o numerze [...], która – jak wynika z akt administracyjnych przedstawionych do sprawy niniejszej - została wydana dnia [...]. przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji z dnia [...] nr [...] /vide: k-77-83 powołanych akt administracyjnych/. Decyzja ta doręczona została skarżącemu w dniu 25 marca 2010r. /vide: potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych/. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art.52 § 1 i 2 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie /odpowiednie warunki wniesienia skargi w sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, zostały uregulowane w § 3 i 4 art.52 ppsa/. Art.53 § 1 ppsa stanowi przy tym, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, stosownie zaś do art.54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zaskarżona w sprawie niniejszej decyzja nr [...] jest decyzją wydaną przez organ odwoławczy w wyniku rozpatrzenia przez ten organ odwołania wniesionego przez skarżącego. Jednakże, jak wskazano wyżej, decyzja ta wydana została w dniu [...], a doręczona została skarżącemu w dniu 25 marca 2010r. Nie mogła być ona zatem przedmiotem zaskarżenia w opisanym na wstępie piśmie skarżącego z dnia 8 marca 2010r., nadanym w urzędzie pocztowym dnia 11 marca 2010r. /vide: data stempla pocztowego na kopercie, k-3 akt sądowych/, które wpłynęło do Sądu w dniu 15 marca 2010r. W zaistniałej w sprawie sytuacji procesowej przyjąć natomiast należy, że decyzja, o której mowa, zaskarżona została pismem z dnia 26 kwietnia 2010r. /k-8 akt sądowych/, wniesionym bezpośrednio do Sądu, a datą jej wniesienia jest data przesłania tego pisma przez Sąd właściwemu organowi /art.54 § 1 ppsa/ - Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji, tj. 6 maja 2010r. Skoro zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 25 marca 2010r., zaś skargę wniesiono dnia 6 maja 2010r. stwierdzić należy, że wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu wskazanego w art.53 § 1 ppsa, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art.58 § 1 pkt 2 ppsa. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.