I SA/Lu 513/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 września 2004r., Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych ze sprzedaży nieruchomości postanawia: - odrzucić skargę W dniu 9 listopada 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych ze sprzedaży nieruchomości. Pismem z dnia 16 listopada 2004r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi, w kwocie [...], w terminie siedmiu od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy i odebrane przez żonę skarżącego w dniu 19 listopada 2004r. Wpis od skargi nie został uiszczony. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.220§1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr153, poz.1270 z późn. zm/ Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania a w przypadku skargi kasacyjnej pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wskazano na wstępie skarżący otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu w dniu 19 listopada 2004r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 26 listopada 2004r. i jak wynika z akt sprawy do dnia 26 listopada 2004r. nie został uiszczony. Wobec powyższego i na podstawie art.220§3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji.