I SA/Lu 513/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 26 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień [...] r. oraz obowiązku zapłaty podatku wykazanego w fakturze postanawia - odrzucić skargę. T. G. (działająca przez pełnomocnika – adwokata) 17.07.2019 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień [...] r. oraz obowiązku zapłaty podatku wykazanego w fakturze. Zgodnie z zarządzeniem przewodniczącego, w piśmie z 21.08.2019 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku skargi przez wskazanie numeru PESEL skarżącej w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewykonanie wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie, o którym mowa wyżej, a także odpis zarządzenia z 16.08.2019 r. w przedmiocie sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia, wysłana została na adres pełnomocnika skarżącej podany w skardze. Po awizowaniu 23.08. i 3.09.2019 r., przesyłka ta została zwrócona do nadawcy jako niepodjęta w terminie. Brak skargi, o którym mowa wyżej, został uzupełniony 16.09.2019 r. Art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", stanowi między innymi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b i lit. c p.p.s.a. wynika zaś, że gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie to powinno ono zawierać w szczególności numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Dodać należy, że art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że konsekwencją nieusunięcia braków skargi jest jej odrzucenie. Przytoczone przepisy były podstawą zarządzenia przez przewodniczącego wezwania skarżącej do usunięcia braku skargi przez podanie numeru PESEL. Do doręczenia tego wezwania w stanie niniejszej sprawy ma zastosowanie art. 73 p.p.s.a., zgodnie z którym: - w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej (...), dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1), - zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej (...) w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej (...) (§ 2), - w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (...) (§ 3), - doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Jak wskazano wyżej, zawiadomienie, o którym mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a., zostało pozostawione w skrzynce oddawczej adresata 23.08.2019 r., wobec czego przesyłkę należało uznać za doręczoną 6.09.2019 r. W konsekwencji powyższego należało stwierdzić, że termin do usunięcia braku skargi upłynął 13.09.2019 r., zatem jego usunięcie 16.09.2019 r. dokonane zostało z uchybieniem terminu i w związku z tym jest bezskuteczne (art. 85 p.p.s.a.). Biorąc powyższe pod uwagę, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.