I SA/Lu 514/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, WSA Bogusław Wiśniewski (spr.), Protokolant Asystent sędziego Anna Strzelec, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 grudnia 2006r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. - oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie przez J. K. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] nr [...] w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za lata 2005 -2006. W motywach postanowienia podniesiono, że wspomniana decyzja została doręczona stronie w dniu 7 kwietnia 2006r., co wynika z potwierdzenia odbioru. Odwołanie od decyzji zostało złożone w sekretariacie Urzędu Gminy B. w dniu 25 kwietnia 2006r. Zgodnie z art.223 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 21 kwietnia 2006r. Strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia . W tej sytuacji organ odwoławczy zobligowany był na podstawie art. 228 § 1 pkt.2 Ordynacji podatkowej stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. K. zarzucając postanowieniu Kolegium naruszenie art. 12 § 5 w związku z art.14a § 1 i art.14c oraz art.223 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez bezpodstawne uznanie, że termin do wniesienia odwołania upłynął bezskutecznie 21 kwietnia 2006r. w sytuacji, gdy powodem złożenia odwołania w dniu 25 kwietnia 2006r. był fakt, że w piśmie Wójta Gminy B. z dnia 22 marca 2006r. otrzymał pouczenie, że do biegu terminu nie wlicza się sobót i dni ustawowo wolnych od pracy, wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Skarżący zaznaczył, że kierując się tym pouczeniem uważał i nadal uważa, że odwołanie złożył w jedenastym dniu biegu terminu, a więc zachował termin wynikający z przepisu art.224 § 2 Ordynacji podatkowej. W międzyczasie wypadały bowiem 2 soboty, 2 niedziele oraz Święta Wielkanocne. Według skarżącego działał on w zaufaniu do organu podatkowego i nie sądził, że może go wprowadzić w błąd i przesłać błędne pouczenie. Podkreślił ponadto ,że jest rolnikiem, mieszka na wsi, nie ukończył studiów prawniczych i nie zna się na zawiłościach przepisów prawa, zwłaszcza tak skomplikowanych, jakie są zawarte w ustawach podatkowych i Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko w sprawie i wnosiło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga jest bezpodstawna. Bezspornym w sprawie jest, że skarżący otrzymał decyzję w dniu 6 kwietnia 2006r . o czym świadczy data zamieszczona na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej. W skardze przyznał natomiast, że odwołanie złożył w dniu 25 kwietnia 2006r. co oznacza, że uchybił terminowi wynikającemu z art.. 223 § 2 pkt.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz.60 ze zmianami ), według którego odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Termin ten może zostać przywrócony na zasadach określonych w art. 162 Ordynacji podatkowej, jednak tylko na wniosek zainteresowanego i w razie uprawdopodobnienia, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby skarżący taki wniosek składał. Trafnie zauważył organ odwoławczy, że w razie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji jest on zobowiązany do wydania postanowienia w trybie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bowiem, że odwołanie jest bezskuteczne, czego konsekwencją jest ostateczność decyzji. Rozpatrzenie zatem odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony stanowi rażące naruszenie prawa (art. 247 § 1 pkt.3 Ordynacji). Powołane w skardze okoliczności usprawiedliwiające, zdaniem skarżącego, uchybienie terminu nie mogą prowadzić do odmiennych wniosków niż przedstawione przez organ odwoławczy. Ustalenie, czy termin został zachowany ma charakter obiektywny, związany wyłącznie z prostym obliczaniem dat doręczenia decyzji i złożenia od niej odwołania. Dla wykonania tej czynności nie jest potrzebna żadna specjalistyczna wiedza, ani wyjątkowe umiejętności. Stosownie do art.210 § 1 pkt.7 Ordynacji podatkowej jednym z elementów struktury decyzji podatkowej jest pouczenie o trybie odwoławczym – jeśli od decyzji służy odwołanie. Tylko takie pouczenie jest miarodajne dla oceny zachowania sposobu i terminu odwołania. Jakiekolwiek pouczenia zawarte w innych aktach prawnych są bez znaczenia. W świetle treści zaskarżonej decyzji nie ma zastrzeżeń, że zawierała ona jasne i czytelne pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania. Skoro skarżący nie wykorzystał właściwie tej informacji, zarzut naruszenia art.223 § 1 Ordynacji podatkowej uznać należy za pozbawiony uzasadnionych podstaw. Z tego względu na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zmianami ) skargę należało oddalić.