I SA/Lu 519/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia - odrzucić skargę. Skarga L. B. wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. w przedmiocie stwierdzenia pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2012 r. zawierała braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu i nie została opłacona. W związku z powyższym, zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z dnia 18 czerwca 2012 r. i 13 lipca 2012 r. skarżący został wezwany, w trybie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270– dalej: "ppsa") do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...], a także, w trybie art. 49 § 1 ppsa, do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie adresu uczestniczki postępowania – M. B. oraz złożenia odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została skarżącemu doręczona w dniu 28 czerwca 2012 r. W zakreślonym terminie, ani w terminie późniejszym skarżący wpisu od skargi nie uiścił. Nie wnioskował również (pomimo dwukrotnego pouczenia w tym przedmiocie) o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie do uzupełnienia braków skarżący otrzymał zaś w dniu 30 lipca 2012 r., a w dniu 31 lipca 2012 r., składając szereg kserokopii pism nie mających związku ze sprawą, wskazał adres uczestniczki postępowania. Skarżący odpisu skargi nie złożył wyjaśniając, iż jej nie posiada i wniósł o przesłanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 57 ( 1 ppsa skarga powinna czynić zadość wymogom pisma w postępowaniu sądowym (...). Wymogi pisma określa art. 46 ppsa, a art.47 § 1 stanowi, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (...), przy czym mieć należy na względzie regulację art. 33 § 1 ppsa, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi (tu M. B.), jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art.49 § 1 ppsa). W przypadku skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd skargę odrzuca, gdy w wyznaczonym terminie barki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Zgodnie natomiast z art.230 § 1 i 2 ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis (stosunkowy lub stały), a art.214 § 1 ppsa stanowi zaś, że – co do zasady - do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Z art.220 ppsa wynika ponadto, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata oraz że w takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (§ 1), przy czym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Skoro zatem w przedmiotowej sprawie, pomimo prawidłowego wezwania, skarga nie została opłacona i nie wszystkie braki formalne, którymi została obarczona zostały usunięte, to działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.