I SA/Lu 52/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie płatności dla gospodarstwa niskotowarowego p o s t a n a w i a: -odrzucić skargę W dniu 7 stycznia 2008 r., skarżący J. P., wniósł za pośrednictwem Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję tego organu z dnia [...] odmawiającą przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. Jak wynika z akt sprawy (karta nienumerowanych akt administracyjnych), zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm.), w dniu 5 grudnia 2007 r. Z informacji zawartej w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 11 grudnia 2007 r. skierowanym do skarżącego, wynikało, że decyzja została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 6 grudnia 2007 r. Do błędnej informacji organu podatkowego J. P. zastosował się, wnosząc na przedmiotową decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 7 stycznia 2008 r. – to jest w 30-dniowym terminie liczonym od dnia wskazanego przez organ podatkowy (datownik pieczęci pocztowej na przesyłce w której do organu wpłynęła skarga, k.9 akt sądowych). Strona nie wnosiła o przywrócenie jej terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 ( 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przedmiotowej sprawie miało miejsce "doręczenie zastępcze" zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 150 Ordynacji podatkowej, który stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 (tj. w mieszkaniu lub miejscu pracy) lub art. 149 (domownikowi lub innej osobie, która podjęła się oddania pisma adresatowi) poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce (§1), przy czym adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w placówce pocztowej (w przypadku doręczania pisma przez pocztę), a powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni (§1a). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w placówce pocztowej umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (14 dni), a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Wobec powyższego, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o jakim stanowi art. 53 ( 1 ppsa, liczony od dnia doręczenia stronie decyzji w dniu 5 grudnia 2007 r. (14- dzień terminu upływającego od dnia pierwszego awizowania przesyłki w dniu 21 listopada 2007 r.), upływał z dniem 4 stycznia 2008 r., a jak wynika z akt, skarga J. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie została złożona do organu w dniu 7 stycznia 2008 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Wprawdzie art. 214 Ordynacji podatkowej stanowi, że błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania, wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, ale też nie może dawać stronie specjalnych uprawnień naruszających ustalone prawem zasady postępowania. Błędne poinformowanie strony co do terminu skutecznego doręczenia jej decyzji (a tym samym, co do terminu na wniesienie skargi do sądu), jak w sprawie niniejszej, będzie stanowiło uzasadnienie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, jeśli J.P. zechce z tej możliwości wzruszenia zaskarżonego postanowienia skorzystać. Artykuł 58 ( 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji.