I SA/Lu 52/10

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać M. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. Jednocześnie ze skargą skarżący złożył wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy domagając się przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego na urzędowym formularzu skarżący podał, iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, chorującą m.in. na [...], a nadto posiadającą długi (m.in. z tytułu [..] i [...]). Ponadto na wezwania referendarza sądowego z 26 lutego 2010r. i 22 marca 2010r., skarżący nadesłał dokumenty źródłowe i dodatkowe oświadczenia. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ustawy p.p.s.a.). W oparciu o przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wynikającą z akt sprawy, sytuację materialną, rodzinną i zdrowotną strony skarżącej, uznać należy, że żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Strona skarżąca zamieszkuje razem z żoną i dwojgiem uczących się dzieci. W skład majątku rodziny wchodzi mieszkanie o pow. [...] m2 (posiadane w ramach [...]) oraz działka o pow. [...] ha zajęta przez [...] (k-37 akt adm.). Skarżący wykazał, iż zarówno on, jak i członkowie najbliższej rodziny nie posiadają żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie uzyskuje żadnych dochodów, korzysta z pomocy opieki społecznej w formie zasiłku celowego (decyzje MOPR z [...]; k-27, 28 a.s.). Koszty utrzymania gospodarstwa domowego (czynsz, media),a także koszty spłaty kredytu ponosi żona skarżącego, z którą pozostaje w rozdzielności majątkowej. Wynagrodzenie żony skarżącego wynosi [...] zł netto (zaświadczenie zakładu pracy z [...]; k-18 a.s.) i jest to jedyne źródło dochodu rodziny. Z akt sprawy wynika również, że skarżący jest osobą mającą problemy zdrowotne, posiadającą wiele schorzeń (k-32 i nast. akt administracyjnych), co łączy się z ponoszeniem wydatków na leczenie. Biorąc powyższe pod uwagę (bezrobocie skarżącego, niski dochód rodziny, korzystanie z pomocy społecznej, a także brak majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków na sfinansowanie kosztów postępowania), stwierdzić należy, że strona nie jest w stanie wygospodarować środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy. Spełniona zatem została przesłanka przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie, bowiem strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.