I SA/Lu 52/14

PostanowienieWSA w Lublinie2014-08-07

Skład orzekający: Halina Chitrosz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej, który nie zawiera uzasadnienia faktycznego, a jedynie podstawę prawną, może zostać uwzględniony?
Ratio decidendi
Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji podatkowej, jeśli skarżący uprawdopodobni istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sam fakt, że decyzja może być niezgodna z prawem, nie jest wystarczającą przesłanką do wstrzymania jej wykonania, zwłaszcza gdy wniosek nie zawiera uzasadnienia faktycznego.
Stan faktyczny
Pełnomocnik T. K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia faktycznego, a jedynie podstawę prawną. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. pełnomocnik skarżącego T. K. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu niezgodności z prawem złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek nie zawierał uzasadnienia, a jedynie podstawę prawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20.12.2004r., sygn. akt GZ 138/04). Z uzasadnienia wniosku powinny wynikać konkretne okoliczności, świadczące o istnieniu przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być przy tym realne. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił powyższych okoliczności. Nie przedstawił argumentacji, która pozwalałaby przyjąć, by określenie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych, wynikające z zaskarżonej decyzji, wiązać się miało z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji życiowej, majątkowej podatnika. Natomiast fakt, że zaskarżona decyzja może okazać się wydaną z naruszeniem prawa, nie wyczerpuje przesłanek wstrzymania decyzji wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd nie bada legalności tej decyzji. W przypadku zaś, gdyby decyzja została wykonana i w związku z tym powstałaby nadpłata, zostanie ona stronie zwrócona wraz z należnymi odsetkami. Z tych względów, wobec niewykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło