I SA/Lu 520/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku rolnego na 2010 r. p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Z. T. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku rolnego na 2010 r. Skarga zawierała braki w postaci braku jej odpisów i wskazania adresów uczestników postępowania. Ponadto skarga nie została opłacona. W związku z powyższym zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 18 czerwca 2010 r. skarżący został pisemnie wezwany w trybie art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - ustawa p.p.s.a. / do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem i wskazanie adresów uczestników postępowania – M. T. i P. G. w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pod tym samym rygorem, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 22 czerwca 2010 r., w trybie art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a. został skarżącemu doręczony odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w kwocie 500 zł. Przedmiotowe wezwania zostały doręczone skarżącemu w sposób prawem przewidziany w dniu 28 czerwca 2010 r. /potwierdzenia odbioru k. 11/. Wskazane braki do dnia dzisiejszego nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 57 ( 1 ustawy p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymogom pisma w postępowaniu sądowym (...). Każde pismo strony powinno natomiast zawierać między innymi imię i nazwisko lub nazwę stron – art. 46 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W myśl zaś art. 33 § 1 ustawy p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Tak więc w postępowaniu przed sądem oprócz stron, tj. skarżącego i organu, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, mogą brać udział uczestnicy na prawach strony, o których mowa w art. 33 § 1 ustawy p.p.s.a. W niniejszej sprawie przymiot taki posiadają M. T. i P. G. Do pisma strony należy również dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (...) – art. 47 § 1 ppsa. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymogów formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia – art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. Ponadto, zgodnie z art. 230 w/w ustawy od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§1), a pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§2). Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (...) by uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania – art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a. Jak wskazano skarżący wezwanie do usunięcia wskazanych braków otrzymał w dniu 28 czerwca 2010 r. Tym samym siedmiodniowy termin do ich uzupełnienia upływał z dniem 5 lipca 2010 r. i jak wynika z akt sprawy do dnia dzisiejszego braki te nie zostały usunięte. Zważając zatem na treść art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz na treść art. 220 § 3 tej ustawy stanowiącym, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu, należało orzec jak w sentencji.