I SA/Lu 525/09

PostanowienieWSA w Lublinie2009-09-18

Skład orzekający: Sędzia NSA Irena Szarewicz - Iwaniuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej został prawidłowo uzasadniony przez pełnomocnika skarżącego?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ pełnomocnik skarżącego nie uzasadnił wniosku, nie wykazał istnienia przesłanek w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które są wymagane przez art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Pełnomocnik K.S. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2007, wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Uzasadnienie wniosku ograniczyło się do wskazania na charakter sporu prawnego i potencjalną szkodę w majątku podatnika.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Lublin, dnia 18 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz - Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 18 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2007 w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 30 lipca 2009 r. pełnomocnik K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. nr [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego wskazał, jedynie na charakter sporu prawnego w sprawie niniejszej oraz znaczną szkodę jaką może wyrządzić wykonanie decyzji w majątku podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270, z późn. zm./ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – zgodnie z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków /z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie/, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 niepubl. – Lex Polonica). Uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. Jak wskazano na wstępie pełnomocnik skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie uzasadnił i nie próbował nawet wykazać, że wskazane wyżej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji faktycznie w sprawie niniejszej zaistniały. Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło