I SA/Lu 53/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione - w zakresie zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 maja 2017 r. postanawia: - odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od każdej opłaty sądowej ponad kwotę [...]zł oraz ustanowienie adwokata i odmówił prawa pomocy w pozostałym zakresie. W terminie otwartym strona skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia. referendarza. Po rozpoznaniu sprzeciwu, postanowieniem z dnia 11 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Pismem z dnia 7 czerwca 2017 r. skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności tego postanowienia. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I pismo to zostało potraktowane jako zażalenie na postanowienie z dnia 11 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) -dalej: "P.p.s.a." zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; umorzenie postępowania; wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; odrzucenie skargi kasacyjnej; odrzucenie zażalenia; zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; ukaranie grzywną. W niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie, którym rozpoznano sprzeciw od postanowienia referendarza w przedmiocie prawa pomocy. Jak wyjaśniano skarżącemu w uzasadnieniu zaskarżonego zażaleniem postanowienia, w myśl art. 260 § 1 P.p.s.a. w brzmieniu mającym zastosowanie do niniejszej sprawy, rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 P.p.s.a.). Skoro z art. 260 § 2 P.p.s.a. wynika, że wojewódzki sąd administracyjny rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza orzeka jako sąd drugiej instancji, oczywistym jest, że na postanowienie sądu nie służy już zażalenie, kończy ono bowiem postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji zażalenie skarżącego należy uznać za niedopuszczalne i jako takie odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. W związku z powyższym Sąd postanowił jak w sentencji.