I SA/Lu 530/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 października 2008 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za wrzesień i grudzień 2004 r. - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J.D. działający przez pełnomocnika, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące wrzesień i grudzień 2004 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na poparcie wniosku pełnomocnik skarżącego podnosił, iż wykonanie decyzji doprowadzi do upadku firmy i zwolnienia pracowników. Dla takiego podatnika jak skarżący nawet niewielka kwota zobowiązania podatkowego spowoduje utratę płynności finansowej, bowiem naliczone zobowiązanie nie ma żadnego odzwierciedlenia w zyskach. Zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji ma "charakter abstrakcyjny". Działalność gospodarcza jest jedynym źródłem dochodu strony, zatem ewentualna egzekucja doprowadziłaby go do ubóstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270, z późn. zm./. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków /z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie/, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę /majątkową a także niemajątkową/, która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego - zob. np. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepubl.) – Lex Polonica. Oczywistym też jest, że uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. Tymczasem argumentacja wniosku skarżącego jest lakoniczna, ogólnikowa i nie wynika z niej dlaczego i w jaki sposób na skutek ewentualnej egzekucji mogłyby wystąpić w sytuacji skarżącego trudne do odwrócenia skutki lub znaczna szkoda. Uzasadnienie wniosku nie zawiera żadnych konkretnych informacji odnoszących się do obecnej sytuacji majątkowej strony – przedsiębiorcy, wobec czego nie można przyjąć, że zostały w sprawie spełnione przesłanki przewidziane art. 61 § 3 cytowanej ustawy, uzasadniające zastosowanie wobec strony instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Wskazać dodatkowo należy, że sytuacja majątkowa i finansowa zobowiązanego uwzględniana jest w toku postępowania egzekucyjnego. Gdyby natomiast okazało się, że zaskarżona decyzja – na co wskazuje wnioskodawca – istotnie niezgodna jest z prawem, to stronie przysługiwać będzie zwrot wyegzekwowanej należności. Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.