I SA/Lu 533/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 19 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 16 maja 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga K.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniony obawą, że jej wykonanie może wyrządzić poważne i niepowetowane szkody – poprzez prowadzenie egzekucji ze składników majątku . Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny do jego rozpatrzenia i wydania w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a. Na etapie postępowania sądowego art. 61 § 3 p.p.s.a. pozwala na wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego wyłącznie w sytuacji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać jednak należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które mają przymiot wykonalności tzn. nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu. Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. np. postanowienie NSA w sprawie II FSK 198/10, cbois.nsa.gov.p). Z tych też względów, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja odmawiająca umorzenia zaległości podatkowych nie posiada atrybutu wykonalności. Nie nadaje się bowiem do wykonania i nie podlega wykonaniu, czy to dobrowolnemu czy przymusowemu. Ewentualne prowadzenie egzekucji administracyjnej, na które wskazuje we wniosku skarżący nie jest bowiem skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji tj. decyzji o odmowie umorzenia zaległości podatkowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.sa należało orzec jak w sentencji.