I SA/Lu 533/15
PostanowienieWSA w Lublinie2015-07-30
Skład orzekający: Halina Chitrosz-Roicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zmianę postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej, oparty na tych samych okolicznościach faktycznych, które były już analizowane przez sąd, może zostać uwzględniony?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji tylko w przypadku zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. Przedłożone dokumenty finansowe nie wykazały utraty płynności finansowej, a sama obawa trudności w prowadzeniu działalności nie uzasadnia pozytywnego rozpatrzenia wniosku. W związku z tym, kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie podatku od towarów i usług. Wcześniejsze postanowienie sądu odmówiło wstrzymania wykonania. Spółka złożyła kolejny wniosek, argumentując utratą płynności finansowej, stratą w roku 2014 i na marzec 2015, brakiem środków na rachunku bankowym oraz nieuregulowanymi zobowiązaniami. Do wniosku dołączono dokumenty finansowe.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić zmiany postanowienia z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 533/15.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w N. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić zmiany postanowienia z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 533/15 .
Sygn. [...]
UZASADNIENIE
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru pełnomocnik skarżącej spółki zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 28 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 2 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącej spółki złożył kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik w odpowiedzi na wezwanie sądu wyjaśnił, iż jest to nowy wniosek o wstrzymanie. W jego uzasadnieniu podniesiono, iż skarżąca w roku 2014 poniosła stratę w wysokości [...] zł natomiast do 31 marca 2015 r. strata wynosiła [...] zł. Strona skarżąca nadmieniła, że nie dysponuje środkami na rachunku bankowym oraz posiada nieuregulowane zobowiązania względem podmiotów trzecich. Do wniosku dołączono rachunki zysków i strat dotyczące 2014 r i końca marca 2015 r., wyciąg z rachunku bankowego spółki datowany na dzień 30 kwietnia 2015 r. oraz zestawienie rozrachunków na dzień 31 marca 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
Na podstawie cytowanego przepisu sąd administracyjny może zatem zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie. Warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zmiana takich okoliczności, które warunkowały jego podjęcie, tj. były analizowane przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu. Podstawę zmiany będą zatem stanowić okoliczności wskazujące na wzrost lub osłabienie zagrożenia tymi zjawiskami albo tylko na potrzebę zmiany zakresu wstrzymania wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. [...]). Ponadto wskazuje się, że warunki określone w art. 61 § 4 p.p.s.a. dotyczą zaistnienia nowych okoliczności albo ujawnienia dotąd nieznanych, a nie zmiany strategii argumentacyjnej autora (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. [...], LEX nr 1104138). W związku z powyższym wnioskujący musi dokładanie i wyczerpująco określić okoliczności przemawiające za zmianą postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia wystąpienia tych okoliczności, które jednocześnie będą wypełniać dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a., zależeć będzie możliwość zmiany wydanego rozstrzygnięcia.
Strona uzasadniając swój wniosek, podniosła, że w przypadku wykonania decyzji może dojść do utraty płynności finansowej spółki i ostatecznie do zaprzestania prowadzonej przez nią działalności.
W ocenie Sądu przedłożone przez stronę skarżącą dokumenty nie świadczą o utracie przez nią płynności finansowej. Z dołączonego do wniosku rachunku zysków i strat za okres do końca grudnia 2014 r. i na koniec marca 2015 r. wynika, że spółka – pomimo twierdzeń o złej sytuacji ekonomicznej – w podanym okresie uzyskała przychód na koniec 2014 r. w wysokości [...] zł oraz na koniec marca 2015 r. w wysokości [...] zł.
Odnosząc się zatem do wskazanych we wniosku strat według bilansu, przypomnieć należy, iż w obrocie gospodarczym przyjmuje się, że strata powstaje wskutek nadwyżki kosztów uzyskania nad przychodem, a to skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania (brakiem obowiązku zapłaty podatku dochodowego) i nie świadczy o braku środków finansowych.
Niezależnie od powyższego, stwierdzić należy, iż sama obawa wystąpienia trudności w prowadzeniu działalności przez skarżącą nie uzasadnia pozytywnego załatwienia wniosku, podkreślenia wymaga stanowisko jakie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 października 2011 r. o sygn. [...]. W uzasadnieniu tego orzeczenia NSA zauważył mianowicie, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Biorąc zatem pod uwagę przesłanki wynikające z art. 61 § 4 p.p.s.a. i dokonując pod tym kątem oceny kolejnego wniosku spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło