I SA/Lu 537/03

WyrokWSA w Lublinie2004-03-10

Skład orzekający: Sędzia NSA Zdzisław Sadurski, Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia NSA Maria Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu poprzez niezapewnienie tłumaczenia dokumentów sporządzonych w języku obcym, a także nieprawidłowe zastosowanie pozycji taryfy celnej, stanowi podstawę do uchylenia decyzji celnej określającej dług celny?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także z naruszeniem prawa materialnego. Naruszenie to polegało na niezapewnieniu stronie możliwości czynnego udziału w postępowaniu poprzez nieprzetłumaczenie na język polski pism białoruskich organów celnych, które stanowiły dowód w sprawie. Ponadto, sąd stwierdził niekonsekwencję organu celnego w ustalaniu długu celnego, który z jednej strony twierdził, że wywieziono jedynie nadwozie, a z drugiej stosował pozycję taryfy celnej dotyczącą kompletnego pojazdu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Celnej utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego o określeniu długu celnego w związku z niezakończoną procedurą tranzytu samochodu osobowego marki Audi 100. Strona skarżąca, C. Spedycja Międzynarodowa spółka z o.o., kwestionowała prawidłowość ustaleń organów celnych, powołując się na dokumenty potwierdzające wywóz kompletnego samochodu za granicę. Organy celne opierały swoje rozstrzygnięcie m.in. na pismach białoruskich organów celnych, które nie zostały przetłumaczone na język polski. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej oraz określono, że decyzja ta nie może być wykonana w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2004 r. sprawy ze skargi C. Spedycji Międzynarodowej spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie długu celnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa , że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości. Zaskarżoną decyzją na podstawie art.233 § l pkt.l ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. Nr 137,poz.926 ze zm.), art. 262 ustawy z 9 stycznia l 997r. Kodeks Celny (t.jedn.-Dz.U.Nr75,poz.802 z 2001r. ze zm.), Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w z dnia [...] maja 2003r., Nr [...]. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej podał, że w dniu [...].12.2001r. w Oddziale Celnym, według zgłoszenia celnego SAD Nr [...], objęty został procedurą tranzytu towar w postaci samochodu osobowego marki AUDI 100, rok produkcji 1988, poj. silnika 1970 cm3 , numer nadwozia [...] oraz samochodu osobowego marki FORD TRANZIT, rok produkcji 1992, poj. silnika 2496 cm3 , numer nadwozia WF [...]. Objęcie procedurą tranzytu powyższych towarów nastąpiło na wniosek Agencji Celnej [...] Spółka z o.o. w S. działającej jako przedstawiciel pośredni, we własnym imieniu, na rzecz V. P. Organ celny obejmując procedurą tranzytu wymienione towary, wyznaczył termin dostarczenia tych towarów do Oddziału Celnego Drogowego w do dnia 18.12.2001r. W dniu [...].12.2001 r. V. P. przedstawił w Oddziale Celnym Drogowym samochód osobowy marki FORD Tranzit, oświadczając , iż samochód osobowy marki AUDI 100 uległ awarii. Jednocześnie złożył pisemne zobowiązanie, że po przeprowadzeniu naprawy pojazdu, zostanie on wywieziony z polskiego obszaru celnego do dnia [...].12.2001r. W związku z ustaleniem po tym terminie braku wymienionego pojazdu w ewidencji towarów wyprowadzanych z polskiego obszaru celnego, postanowieniem z dnia [...].02.2002r. Dyrektor Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie celne wobec przedmiotowego samochodu marki AUDI 100, wobec którego procedura tranzytu z zastosowaniem zgłoszenia celnego SAD Nr [...] z dnia [...].12.2001r. nie została zakończona. W dniu [...].05.2002r. Agencja Celna [...] Spółka z o.o. nadesłała pismo Regionalnego Urzędu Celnego z dnia [...].04.2002r., gdzie w pkt. 1 potwierdzony został wwóz w dniu [...].12.2001r. na teren Republiki Białorusi przez A. S. samochodu marki AUDI 100, rok produkcji 1988, numer nadwozia [...]. Urząd Celny przeprowadził w tej sprawie postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego pismem z [...].08.2002r. Białoruski Urząd Celny poinformował, że w białoruskiej ewidencji przywozowej z dnia [...].12.2001r. wymieniony samochód nie figuruje, widnieje natomiast nazwisko A. S., który dokonał odprawy nadwozia samochodu AUDI, numer [...], które zgłosił jako część zamienną do samochodu AUDI 100. W związku z powyższym decyzją z [...].10.2002r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego określił kwotę długu celnego należnego z tytułu usunięcia spod dozoru celnego samochodu osobowego marki AUDI 100, objętego procedurą tranzytu według zgłoszenia celnego [...] z dnia [...].12.2001r. , która stała się ostateczna. Pismem z dnia [...].03.2003r. Agencja Celna [...] z o.o. w S. złożyła wniosek o wznowienie postępowania i o uchylenie w/w decyzji powołując się na pismo z 24.02.2003r. Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Obwodowego Komitetu Wykonawczego, potwierdzające wyprowadzenie przedmiotowego samochodu poza polski obszar celny. Postanowieniem z [...].04.2003. Nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego wznowił postępowanie celne w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...].10.2002r. Nr [...]. Następnie decyzją z dnia [...].05.2003r. Nr [...] odmówił uchylenia w całości decyzji ostatecznej z dnia [...].10.2002r. motywując tym, że przedstawiony materiał dowodowy nie pozwala na stwierdzenie , iż silnik o numerze [...] stanowił element samochodu osobowego marki AUDI 100, objętego procedurą tranzytu według dokumentu SAD Nr [...] z [...].12.2001r. W dniu [...].06.2003r. Agencja Celna wniosła odwołanie od decyzji z [...].10.2002r. podnosząc, że z treści pisma Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Obwodowego Komitetu Wykonawczego z dnia [...].02.2003r., wynika potwierdzenie wwozu kompletnego samochodu osobowego marki AUDI 100 na terytorium Białorusi. Podniosła ponadto, że według przedstawionego organowi celnemu w dniu [...].05.2003r. dokumentu w postaci oceny technicznej Polskiego Związku Motorowego Nr [...] silnik o numerze [...] posiada pojemność i rodzaj paliwa zgodny z wspomnianym dokumentem SAD oraz że był montowany fabrycznie w samochodach osobowych marki AUDI 100 w 1988r. Dyrektor Izby Celnej nie uznał argumentów zawartych w odwołaniu podnosząc, iż zapis znajdujący się w w/w ocenie technicznej ma zapis ogólny i odnosi się do danego typu silnika, bez wskazania na dany, konkretny numer silnika. Dane techniczne określone w w/w dokumencie dotyczą silnika RT montowanego fabrycznie w samochodach osobowych marki AUDI 100, rok produkcji 1988, w związku z czym mają charakter powszechny i nie mogą stanowić danych identyfikacyjnych przedmiotowego pojazdu. Zdaniem organu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, nie potwierdza, że nowe okoliczności stanowiące podstawę wznowienia postępowania dotyczą samochodu osobowego marki AUDI 100 o numerze nadwozia W [...], objętego procedurą tranzytu według dokumentu SAD Nr [...] z [...].12.2001r. Brak jest przesłanek z art.240 § 1 pkt.5 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja Podatkowa, wobec czego organ celny I instancji odmówił uchylenia w całości decyzji ostatecznej z dnia [...].10.2002r. Nr [...]. Skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].09.2003r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w z dnia [...].05.2003r. Nr [...] wniosła w dniu [...].09.2003r. "[...]" Spółka z o.o. w S. Strona skarżąca powołała się na pismo Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Obwodowego Komitetu Wykonawczego z dnia [...].02.2003r. potwierdzające wwóz kompletnego samochodu AUDI 100 na teren Białorusi oraz na przedłożoną organowi celnemu ocenę techniczną Nr [...]. Zdaniem strony skarżącej powołane dokumenty świadczą, że przedmiotowy samochód opuścił polski obszar celny w całości i tym samym procedura tranzytu została zakończona. Twierdzenie organów celnych, że powszechny charakter parametrów silnika zarejestrowanego na Białorusi nie może stanowić danych identyfikacyjnych przedmiotowego pojazdu jest dowolną interpretacją organu celnego, krzywdzącą dla skarżącego. .Ponadto w dokumencie SAD Nr [...] z [...].12.2001r. w polu 31 oraz w polu D funkcjonariusz celny nie wpisał numeru silnika przedmiotowego samochodu, brak jest również adnotacji czy numer silnika był sprawdzany i czy można go było odczytać. Z uwagi na powyższe strona skarżąca wniosła o uchylenie lub zmianę skarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art.97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U .Nr 153 ,poz. 1271 ), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawie, postępowanie ze skargi "[...]" Spółka z o.o. w S. nie zostało zakończone przed dniem 1 stycznia 2004r" w związku z czym sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Istota sporu w sprawie sprowadza się do ustalenia czy na teren Republiki Białorusi w dniu [...].12.2001r. został wprowadzony kompletny samochód osobowy marki AUDI 100, rok produkcji 1988, numer nadwozia [...] wobec którego rozpoczęto procedurę tranzytu z zastosowaniem zgłoszenia celnego SAD Nr [...] z dnia [...].12.2001r., czy też w tej dacie zostało wwiezione jedynie nadwozie przedmiotowego samochodu. Na potwierdzenie okoliczności, iż przedmiotowy samochód opuścił polski obszar celny w dniu [...].12.2001r. i tym samym procedura tranzytu została zakończona, strona skarżąca złożyła przed organem celnym I instancji szereg dokumentów, m.in.: pismo o Regionalnego Urzędu Celnego z dnia [...].04.2002r. Nr [...], pismo Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi Wydział Spraw Wewnętrznych Obwodowego Komitetu Wykonawczego z dnia [...].02.2003r. nr [...]. Kopie tych dokumentów zostały przedstawione organowi celnemu I instancji również w tłumaczeniu na język polski dokonanym przez tłumacza przysięgłego. Organ celny I instancji z urzędu przeprowadził postępowanie dowodowe, w wyniku którego uzyskał dowód w formie pism białoruskich organów celnych z dnia [...].05.2002r., [...].08.2002r. i [...].11.2002r. oraz dołączonych do nich kopii dokumentów celnych. Zdaniem organów obu instancji potwierdzają one fakt, iż w dniu [...].12.2001r. na terytorium Republiki Białoruś zostało wwiezione jedynie nadwozie przedmiotowego samochodu osobowego marki AUDI 100. Żadne z pism białoruskich organów celnych, na które powołują się polskie organy celne w zaskarżonej decyzji nie zostało przetłumaczone na język polski. Zgodnie z art.270 § 1 ustawy z 9 stycznia 1997r. Kodeks Celny (t. jedn. Dz. U. Nr 75,poz.802 z 2001r. ze zm.), organ celny może przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty państwa obcego. Stosownie natomiast do §2 pkt. 1 powołanego artykułu, organ celny może żądać od stron postępowania urzędowego tłumaczenia na język polski dokumentów sporządzonych w języku obcym. Wynikający z powołanego przepisu obowiązek urzędowego tłumaczenia na język polski dokumentów sporządzonych w języku obcym odnieść należy również do organu celnego, przeprowadzającego postępowanie dowodowe z urzędu. Nie można bowiem przesądzać, iż strona zna język obcy, w którym zostały sporządzone dokumenty, zgromadzone przez organ celny jako dowód w sprawie. Na gruncie prawa celnego, obowiązek taki należy wywieść poprzez art.262 Kodeksu Celnego, odsyłający do odpowiedniego stosowania do postępowania w sprawach celnych przepisów działu IV ustawy z 29 sierpnia1997r. Ordynacja Podatkowa (Dz.U.Nr137,poz.926 ze zm.), z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Art.123 § 1 Ordynacji Podatkowej wyraża zasadę zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania i umożliwienia wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów przed wydaniem decyzji. Zasada powyższa obowiązuje również w prawie celnym. W sprawie, wymienione powyżej pisma białoruskich organów celnych, 1) dopuszczone jako dowód w postępowaniu, nie zostały przetłumaczone na język polski. Nie została zatem ustalona w sposób jednoznaczny ich treść. Tym samym, organ celny I instancji, mimo, że zawiadomił stronę o możliwości zapoznania się z materiałami sprawy, naruszył powołaną wyżej zasadę. Strona miała bowiem tylko możliwość przystąpienia do zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem, natomiast nie umożliwiono jej zaznajomienia się z treścią dokumentów sporządzonych w języku obcym i wypowiedzenia się co do okoliczności w nich potwierdzonych. Niezapewnienie stronie możliwości czynnego udziału w postępowaniu poprzez pozbawienie możliwości wypowiedzenia się nawet tylko co do niektórych zebranych w postępowaniu dowodów, stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art.134 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr153,poz.1270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe na uwadze, sąd zbadał również prawidłowość decyzji ostatecznej z [...] października 2002r. Nr [...] w zakresie zastosowanej pozycji taryfy celnej i wymierzonej w stosunku do wartości celnej towaru stawki celnej. Wymienioną decyzją Naczelnik Urzędu Celnego określił kwotę długu celnego i odsetek należnych z tytułu usunięcia spod dozoru celnego przedmiotowego samochodu osobowego marki AUDI 100 stosując pozycję 8703 23 90 9 taryfy celnej importowej, stanowiącej załącznik Nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz.U. Nr 146,poz.1639 z 2001r. ze zm.). Wymieniona pozycja odnosi się do pojazdów samochodowych i innych pojazdów mechanicznych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób (inne niż w pozycji 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Zastosowanie powyższej pozycji musiało.. więc nastąpić przy przyjęciu, że spod dozoru celnego został usunięty kompletny pojazd. Widać zatem niekonsekwencję organu celnego, który z jednej strony twierdzi, że na teren Republiki Białoruś zostało wwiezione jedynie nadwozie przedmiotowego samochodu (bez silnika), z drugiej zaś wymierzając kwotę długu celnego przyjmuje, że spod dozoru celnego został usunięty kompletny pojazd. Nieprawidłowe zastosowanie pozycji taryfy celnej przy wymierzaniu kwoty długu celnego stanowi naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, należało przyjąć, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z powyższym, na podstawie art. 145 §1 pkt.1 lit. a ) i c) oraz art.152 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło