I SA/Lu 539/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Gdulewicz, Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant spec. Magdalena Futyma, po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2005 r. sprawy ze skargi I.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej -oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu zażalenia I.W., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2004 r. odmawiające uznania zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wyjaśniono, że postępowanie wobec I.W. prowadzone jest przez organ egzekucyjny na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] wystawionego przez kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego – Oddział Rejonowy w O. i obejmującego należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników za III i IV kwartał 1994 r. oraz I i II kwartał 1995 r. Tytuł wykonawczy wraz z zawiadomieniem o zajęciu świadczenia emerytalnego doręczony został zobowiązanemu w dniu [...] czerwca 2004 r. W związku z treścią zarzutu zgłoszonego w sprawie prowadzonej egzekucji organ egzekucyjny zwrócił się do wierzyciela o zajęcie wobec nich stanowiska. Ostatecznym postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r. wierzyciel nie uznał zasadności zarzutów co do przedawnienia dochodzonych należności oraz błędnego określenia egzekwowanego obowiązku. Organ egzekucyjny, uznając zarzuty za nieuzasadnione, przytoczył treść art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2002 r. Nr 110 poz. 968 ze zm.), zgodnie z którym wypowiedź wierzyciela w zakresie zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów jest dla organu wiążąca. Opierając się na zawartej w postanowieniu wierzyciela wypowiedzi i powołanych przezeń przepisach, organ egzekucyjny wyjaśnił, że tytułem egzekucyjnym objęte są należności składki na ubezpieczenie społeczne, wynikające ze wskazanej w tytule wykonawczym decyzji Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] września 1998 r. oraz, że należności te nie uległy przedawnieniu, gdyż jego bieg przerwany został na skutek czynności podejmowanych przez wierzyciela z powiadomieniem zobowiązanego, na podstawie art. 35 ust. 4 ustawy o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych (Dz. U. 1989 r. Nr 25 poz. 137 ze zm.), natomiast postanowienie wierzyciela jest ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie (art. 83c ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. 1998 r. Nr 137 poz. 887 ze zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie I.W. wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W ocenie skarżącego, skierowany do egzekucji tytuł wykonawczy nie zawierał podstawy prawnej, a organ egzekucyjny nie mógł oprzeć się na wypowiedzi wierzyciela, bez kontroli jej legalności z udziałem skarżącego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżone postanowienie zgodne jest z prawem. Przedmiotem skargi, a tym samym przedmiotem sądowej kontroli legalności, jest w niniejszej sprawie postanowienie organu egzekucyjnego wydane w sprawie zgłoszonych zarzutów na podstawie art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z tym przepisem organ egzekucyjny w załatwieniu zarzutów, zgłoszonych przez zobowiązanego w toku postępowania egzekucyjnego, wydaje postanowienie po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela. Nie budzi w sprawie wątpliwości, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym (art. 29 ustawy), stąd, zgodnie z art. 34 § 1 ustawy, zarzuty zobowiązanego, co do przedawnienia obowiązku i określenia go niezgodnie z decyzja, mogły być rozpoznane dopiero po uzyskaniu wypowiedzi wierzyciela, która w tym zakresie była dla organu egzekucyjnego wiążąca. Powyższe zasady i tryb postępowania zostały przez organ egzekucyjny zachowane. Niezwłocznie po otrzymaniu zarzutów skarżącego zwrócono się o wyrażenie wobec nich stanowiska przez wierzyciela. Zgodnie z art. 83c ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z art. 16 § 1 kpa i art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowienie Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w sprawie stanowiska wierzyciela jest ostateczne w administracyjnym toku instancji, a tym samym organ egzekucyjny po jego otrzymaniu obowiązany był wydać zaskarżone postanowienie, a jego treść, zgodnie z art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, oprzeć na treści stanowiska wierzyciela. Skoro organ egzekucyjny wykonał wynikające z powyższych przepisów obowiązki, brak jest podstaw do czynienia zarzutu naruszenia przezeń tych przepisów. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.