I SA/Lu 540/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie WSA Halina Chitrosz (spr.),, WSA Małgorzata Fita, Protokolant Asystent sędziego Monika Bartmińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi J. Ż. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009 r. - oddala skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071, z późn. zm.) oraz art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. Nr 98, poz. 634 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania J. Ż. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 5 lutego 2010 r., Nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego – utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W jej uzasadnieniu wskazano, że skarżący w dniu 27 kwietnia 2009 r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR, wniosek o przyznanie płatności bezpośredniej na rok 2009r., w którym ubiegał się o przyznanie Jednolitej płatności obszarowej do powierzchni 10,20 ha oraz Uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych do powierzchni 7,60 ha. Organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję, dokonał weryfikacji Uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych, co było wynikiem stwierdzenia różnicy pomiędzy powierzchnią działek rolnych zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną podczas kontroli administracyjnej dotyczącą deklaracji działki rolnej K1, gdzie w warstwie podrzędnej zadeklarowano większą powierzchnię działek zgłoszonych do płatności uzupełniających (1,79 ha) niż powierzchnię JPO na warstwie podstawowej (1,46). W rozpoznaniu odwołania wniesionego od tego rozstrzygnięcia, Dyrektor Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w pierwszej kolejności podał, że kwestia materialno-prawnych przesłanek przyznania płatności na rok 2009 została uregulowana w ustawie z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051, z późn. zm.), a następnie przytoczył treść przepisów art. 1 i art. 3. Wskazując dalej, że zgodnie z przepisami ww. ustawy: - art. 7 ust. 4 - wysokość płatności obszarowych w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn deklarowanej przez rolnika powierzchni kwalifikującej się do objęcia płatnościami obszarowymi i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości oraz niezgodności; - art. 2 pkt 1 - użyte w niej określenie działki rolnej oznacza działkę w rozumieniu art. 2 pkt 1a rozporządzenia nr 796/2004, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha tj. zwarty obszar gruntu, na którym jeden rolnik prowadzi jedną grupę upraw, podał, że postępowanie administracyjne w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wszczyna się na żądanie strony, która złożyła wniosek o przyznanie płatności; - art. 18 ust. 1 - płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika, organ II instancji podkreślił, iż z mocy art. 3 ust. 3 w/w ustawy na strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności nałożony został obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz obciążyła obowiązkiem udowodnienia faktu osobę, która wywodzi z niego skutki prawne, wskazał, że oparcie postępowania dowodowego w znacznym stopniu na dowodach przedstawionych przez stronę w toku postępowania jest równoznaczne z przeniesieniem ciężaru dowodowego na osobę, która z faktu wywodzi skutki prawne. Organ odwoławczy wskazał dalej, że we Wniosku o przyznanie płatności na rok 2009 J. Ż. ubiegał się o przyznanie: 1) Jednolitej płatności obszarowej (JPO) - działki rolne o powierzchni 10,20 ha oraz 2) Uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) - działki rolne o powierzchni 7,60ha. Odnośnie JPO podał, że zgodnie z art. 7 ust.1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. - rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli: 1. na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr XX do rozporządzenia nr 1973/2004; 2. wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a. przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3. został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności". W załączniku XX do Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. U. L 345 z 20.1 1.2004, str. 1, ze zm.) minimalna powierzchnia zakwalifikowanego obszaru na gospodarstwo w ramach planu jednolitych dopłat obszarowych dla Rzeczpospolitej Polski wynosi 1 ha. Co do UPO, organ stwierdził, iż zgodnie z ustawą z dnia 26 stycznia 2007 r. (art. 7 ust. 2), rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw: 1) chmielu, 2) roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, 3) innych roślin - położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej. W dalszej części uzasadnienia podano, że podstawę prawną do kontroli wniosków o przyznanie płatności na rok 2009 w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS (System Identyfikacji Działek Rolnych) stanowiły przepisy prawa wspólnotowego tj.: - art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zamieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003, który stanowi, że system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych), tzw. system LPIS, - art. 12 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 roku, ze zm.), który stanowi, że rolnikowi wraz z wnioskiem spersonalizowanym przekazywane są informacje dotyczące maksymalnego obszaru kwalifikującego się do jednolitej płatności obszarowej na danej działce referencyjnej oraz że rolnik, na załączniku graficznym zawierającym granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację, wskazuje położenie działek rolnych, - art. 24 ust 1 lit. c ww. rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, który stanowi, że należy przeprowadzać kontrole administracyjne dotyczące zgodności pomiędzy działkami rolnymi zadeklarowanymi we wniosku a działkami referencyjnymi w systemie LPIS i kwalifikacji powierzchni do przyznania płatności. Na podstawie art. 12 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 wraz z wstępnie wydrukowanym wnioskiem o przyznanie płatności na rok 2009 (wnioskiem spersonalizowanym na rok 2009) została rolnikowi przekazana informacja (karta informacyjna) zawierająca dane o maksymalnej powierzchni kwalifikowanej do celów systemu jednolitej płatności obszarowej w ramach poszczególnych działek ewidencyjnych - powierzchnia PEG_JPO (PEG_JPO - powierzchnia wyliczana na podstawie danych wektorowych pozyskanych z obrazu Ortofotomapa i będąca odpowiednikiem powierzchni kwalifikującej się do jednolitej płatności obszarowej w ramach działki ewidencyjnej). Podano dalej, że stosownie do treści art. 12 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 rolnik poprawia wstępnie zadrukowany formularz wniosku, jeżeli jakakolwiek podana w nim informacja jest błędna, a w stosownych przypadkach wskazuje nowy obrys działki ewidencyjnej oraz działki rolnej. Jeżeli stan faktyczny na zadeklarowanych we wniosku działkach ewidencyjnych nie uzasadnia zmian powierzchni wyznaczonego maksymalnego obszaru kwalifikowanego, powierzchnię stwierdzoną należy wyznaczyć zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARMiR zauważył, iż wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej, w tym Polska zobowiązane są do ustanowienia zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, w tym do prowadzenia systemu identyfikacji działek rolnych, ustanowionego na podstawie map lub dokumentów, przy czym korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, najlepiej obrazów lotniczych lub satelitarnych (art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009) oraz podkreślił, że zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) Nr 1782/2003 oraz rozporządzeniem Rady (WE) Nr 73/2009 od roku 2005 System Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS) działa w technologii geograficznych systemów informacyjnych. System Identyfikacji Działek Rolnych ( z ang. LPIS) jest częścią Zintegrowanego System Zarządzania i Kontroli ( z ang. IACS), którego celem jest jednoznaczna w sakli kraju identyfikacja i określenie położenia deklarowanych przez rolników działek rolnych, a także kontrola prawidłowości zadeklarowanych powierzchni łącznie z oceną i sprawdzeniem ich kwalifikowalności (tj. sprawdzeniem uprawnień do dopłat w odniesieniu do schematu pomocowego) oraz kontrola ilości złożonych wniosków na każdą działkę rolną lub jej część. Organ ten podkreślając nadto, iż ustalenie maksymalnej powierzchni kwalifikującej się do płatności w ramach działki ewidencyjnej (PEG) następuje w trakcie kontroli administracyjnej wniosku w oparciu o bazę referencyjną w systemie informacji geograficznej (LPIS) oraz na podstawie bezpośredniego pomiaru wykonanego przez pracownika ARiMR na aktualnym obrazie ortofotomapy, zaakceptował wskazane przez organ I instancji pomiary działek zgłoszonych do płatności, a reasumując stwierdził, że: W przypadku jednolitej płatności obszarowej (JPO), stawka jednolitej płatności obszarowej do 1 ha uprawy w 2009 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 listopada 2009 r. w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2009 r. (Dz. U. Nr 188, poz. 1462) i wynosi 506,98 zł. Biorąc po uwagę system informacji geograficznej powierzchnia działek rolnych stwierdzona w kontroli administracyjnej wyniosła - 10,10 ha, a zatem różnica między powierzchnią zadeklarowaną do JPO tj. 10,20 ha, a powierzchnią stwierdzoną tj. 10,10 ha (jako uprawnioną do płatności JPO) wyniosła 0,01ha. Zgodnie z art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w przypadku, gdy różnica między obszarem stwierdzonym a zadeklarowanym do objęcia pomocą nie przekracza powierzchni 0,1 ha, obszar stwierdzony uznaje się za równy zadeklarowanemu. Na potrzeby tego wyliczenia uwzględnia się jedynie zawyżenie powierzchni obszarów na poziomie grupy upraw. Przepis powyższy nie ma zastosowania w przypadku, gdy różnica przekracza 20 % całkowitej powierzchni obszaru zadeklarowanego do objęcia dopłatą. W związku z tym, strona otrzymała jednolitą płatność obszarową (JPO) do powierzchni wnioskowanej. W przypadku uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO), stawka uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych określona została w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 listopada 2009r. w sprawie stawek płatności uzupełniających za 2009 r. (Dz.U. Nr 188, poz. 1463) i wynosi 356,47 zł. Biorąc po uwagę system informacji geograficznej oraz w/w przepisy na tle ustalonego stanu faktycznego powierzchnia działek rolnych stwierdzona w kontroli administracyjnej wyniosła -7,27 ha. Stwierdzając, że uzupełniającą płatność obszarową można przyznać do powierzchni działek rolnych, która spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, organ zauważył, iż pomniejszenie tej płatności było wynikiem stwierdzenia różnicy pomiędzy powierzchnią działek rolnych zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną podczas kontroli administracyjnej dotyczącą deklaracji działki rolnej K1 na której zadeklarowano większą powierzchnię zgłoszoną do płatności uzupełniających (1,79 ha) niż powierzchnię JPO (1,46ha). Różnica między powierzchnią zadeklarowaną do UPO tj. 7,60 ha, a powierzchnią stwierdzoną tj. 7,27 ha wyniosła 4,54 % powierzchni stwierdzonej w stosunku do powierzchni deklarowanej, co spowodowało, że zgodnie z art. 51 ust. 3 i 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r., wyniosła ona więcej niż 3 %, co wywołało skutek przyznania płatności do powierzchni stwierdzonej. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR podkreślił, iż składając wniosek o przyznanie płatności na rok 2009 - skarżący podpisał go i oświadczył (sekcja X. OŚWIADCZENIA I ZOBOWIĄZANIA), że znane są mu zasady przyznawania płatności, pomocy do rzepaku oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności, co jest równoznaczne z podjęciem odpowiedzialności za jego wypełnienie. Od powyższego rozstrzygnięcia J. Ż. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której domagał się zmiany decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 5 lutego 2010r. i wypłaty całej kwoty płatności oraz uwzględnienia wniosków zawartych w odwołaniu od wskazanej decyzji. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, odwołując się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w oparciu o dyspozycję zawartą w przepisie art. 1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dzu. U. Nr 153, poz. 1270 z póżn. zm. / - podkreślić na wstępie należy, iż Sąd nie mógłby przyznać skarżącemu płatności, albowiem wykraczałoby to poza jego kognicję. Przedmiotem sporu w sprawie jest kwestia oceny zasadności, tym samym prawidłowości poczynionych przez organy administracji ustaleń odnośnie rzeczywistej, tj. stwierdzonej powierzchni działek zgłoszonych do płatności uzupełniających (1,79 ha), większej niż powierzchnia JPO na warstwie podstawowej (1,46ha), a w konsekwencji wykluczenia z płatności UPO wobec różnicy między powierzchnią zdeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną, powierzchni 0,33 ha i przyznania płatności do powierzchni stwierdzonej. Z akt sprawy wynika, że: 1) wnioskiem z dnia 27 kwietnia 2009 r., J.Ż. wystąpił o przyznanie płatności bezpośredniej na rok 2009r., w którym ubiegał się o przyznanie Jednolitej płatności obszarowej do powierzchni 10,20 ha oraz Uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych do powierzchni 7,60 ha. 2) podczas kontroli administracyjnej stwierdzono, że w warstwie podrzędnej zadeklarowano większą powierzchnię działek (działka K1) zgłoszonych do płatności uzupełniających (1,79 ha) niż powierzchnię JPO na warstwie podstawowej (1,46ha). Materialnoprawne przesłanki uprawniające rolnika do płatności obszarowych zostały określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą o płatnościach. Zgodnie z tym przepisem ( w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji ), rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003 (art. 124 ust. 2 rozporządzenia 73/2009), przy czym rolnik musi spełniać warunki wymienione w punktach od 1 do 3 tego przepisu. Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zostało oparte, jak to wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, na danych o powierzchni działek rolnych zawartych w systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS), który pozwala na jednoznaczną identyfikację położenia działki rolnej w przestrzeni, określenie jej aktualnej powierzchni i na kontrolę pod względem kwalifikowalności w odniesieniu do danego schematu pomocy. Podstawę prawną kontroli administracyjnej wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS stanowią przepisy prawa wspólnotowego, a w szczególności art. 17 rozporządzenia nr 73/2009 stanowiący, że system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (GIS) – ortoobrazów lotniczych lub zdjęć satelitarnych (tzw. system LPIS), przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000. Z art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 796/2004 wynika, że kontrole administracyjne pozwalają na wykrycie nieprawidłowości a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych, a według art. 24 ust. 1 lit. c) dotyczą one zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi we wniosku a działkami referencyjnymi w systemie LPIS oraz weryfikują kwalifikacje do pomocy. Z kolei art. 12 ust. 3 tego rozporządzenia wskazuje, że rolnikowi wraz z wnioskiem przekazywane są informacje dotyczące maksymalnego obszaru kwalifikującego się do JPO na danej działce referencyjnej oraz, że na przekazanym mu załączniku graficznym zawierającym granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację, rolnik wskazuje położenie działek rolnych. Z kolei według art. 50 ust. 3 omawianego rozporządzenia nr 796/2004 w przypadku, gdy obszar zadeklarowany we wniosku przekracza obszar ustalony dla danej grupy upraw, do obliczenia pomocy zostanie zastosowany obszar ustalony dla tej grupy upraw. Fakt przeprowadzenia kontroli administracyjnej w gospodarstwie skarżącego w dniu 13 listopada 2009r. pozostaje poza sporem. Jak wynika ze sporządzonego na tą okoliczność protokołu, odnośnie zakwestionowanej działki K stwierdzono, iż w warstwie podrzędnej zadeklarowano większą powierzchnię (K1) zgłoszoną do płatności uzupełniających (1,79 ha) niż powierzchnię JPO na warstwie podstawowej (1,46ha). Istotnie, jak wynika z wniosku o płatności znajdującego się w aktach administracyjnych, skarżący w dniu 26 kwietnia dokonał korekty w pkt 16, co do działki K (płatność JPO) poprzez skreślenie "1,79ha" i wpisanie "1,46ha", co potwierdził stosowną parafą (okoliczność tą przyznał na rozprawie w dniu 5 stycznia 2011r.) Jednocześnie w pkt 17 wniosku (płatność UPO) pozostała niezmieniona powierzchnia działki K1, czyli 1,79ha. Zgodnie z art. 18 ustawy o płatnościach, płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika. Wypełniając wniosek o przyznanie płatności wnioskodawca składa oświadczenie woli i wiedzy, za które ponosi odpowiedzialność i nie może tej odpowiedzialności za wadliwe wypełnienie takiego wniosku przerzucać na organ administracji publicznej. Postępowanie administracyjne było w niniejszej sprawie wszczęte na wyłączny wniosek skarżącego i nie był on zobowiązany do uzyskania płatności i składania wniosku, ale korzystał z uprawnienia, które wynikało z przepisów prawa. Stąd też, za nie mające dla sprawy istotnego znaczenia należy uznać jego wywody zawarte w odwołaniu, do których odwołuje się również w skardze, a także powielone na rozprawie w dniu 5 stycznia 2011r., iż opisanej wyżej korekty wniosku dokonał niejako "pod dyktando" pracownika organu I instancji. Trzeba mieć w niniejszym stanie rzeczy na uwadze, że z mocy art. 7 ust.2 ustawy płatnościowej, rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw: 1) chmielu, 2) roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, 3) innych roślin - położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej (art. 7 ust. 2 ustawy). Innymi słowy, płatność UPO może zostać przyznana do powierzchni działek rolnych, która spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie płatności JPO. Pomniejszenie płatności UPO do powierzchni grupy upraw podstawowych było zatem wynikiem stwierdzonej różnicy pomiędzy powierzchnią działek rolnych zadeklarowaną przez skarżącego we wniosku (działka K1), na której zadeklarowano większą powierzchnię zgłoszoną do UPO (1,79ha), niż powierzchnię JPO (1,46ha), a ponieważ różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną do UPO tj. 7,60 ha, a powierzchnią stwierdzoną tj. 7,27 ha wyniosła 4,54 %, organy zasadnie, zgodnie z art. 51 ust. 3 i 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. stwierdziły, iż wyniosła ona więcej niż 3 %, co wywołało skutek przyznania płatności do powierzchni stwierdzonej. Reasumując, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i na podstawie art. 151 powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ją oddalił