I SA/Lu 541/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 10 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na interpretację decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 czerwca 2024 r. nr 0601-IOA[1].4105.5.2024.5 w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia z dnia 30 sierpnia 2024 r. skarżącego wezwano do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez podpisanie skargi, wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia i wskazanie numeru PESEL. Wezwanie zostało doręczone w dniu 6 września 2024 r. (k. 17 akt sądowych). We wskazanym terminie braki formalne skargi nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo procesowe strony, oprócz wymogów, wynikających z art. 46 § 1 p.p.s.a., powinno zawierać – jeśli jest pierwszym pismem w sprawie – także numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Kolejny wymóg, odnoszący się do skargi, wynika z treści art. 215 § 1 p.p.s.a., stosownie do którego w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Niepodpisanie skargi, niewskazanie numeru PESEL oraz wartości przedmiotu zaskarżenia obligują przewodniczącego – w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a.- do wezwania strony o uzupełnienie tych braków w terminie siedmiu dni. Konsekwencją nieuzupełnienia braków formalnych skargi jest – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – odrzucenie skargi przez sąd, orzekający w takim wypadku postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Ponieważ skarżący – mimo prawidłowego wezwania – nie usunął opisanych braków formalnych, Sąd orzekł jak na wstępie, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.