I SA/Lu 543/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Gdulewicz po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienie środka odwoławczego w sprawie podatku od spadów i darowizn p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. W dniu 5 listopada 2004 roku wpłynęła do Izby Skarbowej w Lublinie skarga I. K. na postanowienie Dyrektora Izby z dnia [...] pozostawiające bez rozpatrzenia odwołanie skarżącej od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn, jako wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga ta wpłynęła, wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 3 grudnia 2004 r. W dniu 8 grudnia 2004 roku I. K. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy i odebrane w dniu 15 grudnia 2004 roku (potwierdzenie odbioru k.8). Wpis nie został uiszczony. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - /Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm./ Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna oplata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wskazano na wstępie skarżąca otrzymała wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, w dniu 15 grudnia 2004 roku Tym samym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 22 grudnia 2004 roku i jak wynika z akt sprawy do dnia dzisiejszego skarga nie została opłacona. Dlatego tez, biorąc pod uwagę dyspozycję art.220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.