I SA/Lu 543/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 19 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów uzyskanych w 2011 r. z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego i orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności spadkobierców postanawia: - odrzucić skargę. Skarżący pismem datowanym na 20 lipca 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] r. [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), wskazując że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, ponieważ nie wnosił odwołania od decyzji organu I instancji. Nadmieniono natomiast, że odwołanie wniósł inny spadkobierca, sprawa będzie zatem rozpatrzona przez organ II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako przedwczesna podlega odrzuceniu. Stosownie do postanowień art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z kolei z art. 52 § 2 powołanego aktu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie okazało się, że wniesienie skargi nie zostało poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia. Zgodnie z 13 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm. – dalej: "O.p."), naczelnik urzędu skarbowego jest organem pierwszej instancji. Wobec decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego skarżącemu przysługiwało prawo do wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L., zgodnie z art. 220 § 1 w zw. z art. 13 § 1 pkt 2 O.p. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę: jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sytuacja, o której mowa w przytoczonym ostatnio przepisie zachodzi m. in. w przypadku niewyczerpania środków zaskarżenia (por. postanowienie NSA z 19 listopada 2009 r., II FSK 1913/09, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych powodów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.