I SA/Lu 560/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za listopad 2011 r. p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. G. spółka z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. (dalej: skarżąca lub spółka) złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Przedmiotem przeważającej działalności spółki jest działalność związana z grami losowymi i zakładami wzajemnymi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że w chwili obecnej nie posiada żadnych środków finansowych, które pozwoliłyby na pokrycie kosztów opłaty od skargi i innych kosztów sądowych. Decyzjami administracyjnymi została pozbawiona całego swojego majątku. Zamknięte zostały salony gier należące do skarżącej, zaś znajdujące się w nich automaty wraz ze znajdującą się w nich gotówką zostały zabezpieczone. Wskazała, że bilans spółki wykazuje wyłącznie stratę, wobec czego obecnie firma nie posiada środków finansowych, aby opłacić wpis od skargi. Ponadto firma utraciła płynność finansową, obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej. Rachunki bankowe spółki są zajęte przez urząd skarbowy. Firma jest sparaliżowana i nie może prawidłowo funkcjonować. Z oświadczenia spółki wynika, że jej kapitał zakładowy wynosi [...] zł, zaś wartość środków trwałych szacowana jest na kwotę [...]zł. Zgodnie z bilansem za ostatni rok obrotowy skarżąca poniosła stratę w wysokości [...] zł. Spółka posiada dwa rachunki bankowe ze stanem środków [...] zł. Stan środków w kasie na dzień 30 czerwca 2017 r. to [...] zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Rozpocząć należy od wskazania, że skarżąca spółka zażądała przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Mając to na uwadze, należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a.), zgodnie z którą, przyznanie osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawa pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Jak wynika z przywołanego przepisu, przyznanie prawa pomocy tej kategorii podmiotom uzależnione jest od wykazania przez wnioskodawcę braku możliwości wyłożenie środków niezbędnych na pokrycie kosztów postępowania. Tak więc wykazanie braku środków jest warunkiem niezbędnym do uzyskania ulgi w postaci prawa pomocy, nie kreuje jednakże po stronie wnioskodawcy swoistego rodzaju roszczenia o jego przyznanie. Zasadą bowiem jest, że każdy kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia stosownych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy jest niczym innym jak formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Biorąc pod uwagę powyższe oraz wykazaną sytuację finansową spółki, stwierdzić należy, że jej wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonaną ocenę należy rozpocząć od wskazania, że obecnie w niniejszej sprawie na skarżącej spoczywa obowiązek uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2.040 zł. Nadto, skarżąca ma obowiązek ponieść opłaty sądowe w 10 pozostałych sprawach zawisłych przed tutejszym sądem. Łączna wysokość wpisów sądowych we wszystkich 11 sprawach wynosi 22.040 zł. Wskazania przy tym wymaga, że skarżąca w jednej sprawie (I SA/Lu 561/17) uiściła należy wpis od skargi w kwocie 2.000 zł, czym niejako zaprzeczyła jakoby jej sytuacja finansowa była na tyle zła, iż uniemożliwia zapłatę kosztów sądowych. Pomijając jednak powyższe, na brak zdolności finansowej spółki nie wskazują również pozostałe ustalenia wynikające ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów i oświadczeń. Mianowicie wynika z nich, że kapitał zakładowy spółki wynosi [...] zł, środki trwałe przedstawiają wartość [...] zł, strata za ostatni rok obrotowy wyniosła [...] zł. Na podstawie powyższych danych liczbowych należy stwierdzić, że spółka mimo, iż zmierza do wygaszenia swojej działalności w dalszym ciągu dysponuje majątkiem pozwalającym pokryć wymagane obecnie koszty sądowe w kwocie 22.040 zł. Ponadto co również istotne spółka na dzień 30 czerwca 2017 r. dysponowała środkami pieniężnymi w kasie w wysokości [...] zł. Powyższe zdaniem oceniającego wskazuje, że spółka pomimo, wykazywanych znacznych strat bilansowych, nie utraciła zdolności opłacenia wymaganych kosztów sądowych. Przy czym z akt sprawy nie wynika by środki te były w jakikolwiek sposób zablokowane. Wskazać też trzeba, że pomimo wykazywanego braku jakichkolwiek środków, strona była w stanie zapłacić w jednej sprawie 2.000 zł tytułem wpisu od skargi i we wszystkich sprawach jest zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Świadczy to tylko o tym, że spółka posiada źródła, z których może pozyskać środki finansowe. Niezależnie od powyższego, w przypadku spółek z o.o., Kodeks Spółek Handlowych przewiduje instytucję czasowych wkładów wspólników tzw. dopłat. W sytuacji zatem, gdy spółka nie dysponuje środkami pieniężnymi niezbędnymi do opłacenia takich koniecznych wydatków, jej udziałowcy mają możliwości prawne wesprzeć finansowo utworzony przez nich podmiot, poprzez jego dofinansowanie. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.