I SA/Lu 560/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Małek Sędziowie WSA Grzegorz Wałejko (sprawozdawca) Asesor sądowy Jakub Polanowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi Z. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 11 września 2025 r. nr 0601-IOV-2.4103.39.2025.3 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie na rzecz Z. D. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt I SA/Lu 560 /25 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 września 2025 r. adresowanym do Z. D. (podatnik, skarżący) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (organ, organ odwoławczy), stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie (organ pierwszej instancji, Naczelnik Urzędu Skarbowego) z 11 czerwca 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2923 roku. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz z akt sprawy wynika, że Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie decyzją z 11 czerwca 2025 r. określił podatnikowi kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec, kwiecień, sierpień, październik 2023 r. oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za maj, czerwiec, lipiec, wrzesień, listopad, grudzień 2023 r. Decyzja została doręczona na adres elektroniczny e-US pełnomocnika podatnika w dniu 24 czerwca 2025 r. W dniu 30 czerwca 2025 r. (czyli przed upływem terminu 14 dni od daty doręczenia decyzji) pełnomocnik strony przesłał drogą elektroniczną do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie pismo, w którym podniósł, że za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-US otrzymał plik PDF zawierający projekt decyzji w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za 2023 r. Po weryfikacji dokumentu stwierdził, że nie zawiera on kwalifikowanego podpisu elektronicznego, o którym mowa w ustawie z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1725) oraz w art. 3 pkt 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylającego dyrektywę 1999/93/WE (Dz.U.UE.L.2014.257.73). Pełnomocnik podniósł, że brak ważnego podpisu oznacza, że decyzja nie została skutecznie doręczona i nie wywołuje skutków prawnych, w szczególności w zakresie rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania. W związku z powyższym pełnomocnik podatnika wniósł o: 1) uzupełnienie braków formalnych doręczenia decyzji poprzez jej podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym i skuteczne doręczenie; 2) potwierdzenie, że decyzja nie wywołała skutków prawnych z uwagi na brak ważnego podpisu; 3) informację, czy i kiedy decyzja zostanie doręczona zgodnie z wymogami prawa. W odpowiedzi na pismo z 30 czerwca 2025 r. organ podatkowy pierwszej instancji pismem z 1 lipca 2025 r. (doręczonym 14 lipca 2025 r.) poinformował pełnomocnika strony, że skierowana do podatnika decyzja w postaci dokumentu [...].pdf została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym w dniu 11 czerwca 2025 r. o godzinie 12:29:58 przez D. K. Zastępcę Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie. Na tę okoliczność przy użyciu aplikacji "Szafir" w dniu 11 czerwca 2025 r. o godzinie 12:42:37 został wydrukowany "raport z weryfikacji podpisu", z którego wynika, że podpis kwalifikowany został poprawnie zweryfikowany certyfikatem kwalifikowanym, a weryfikowany podpis został uznany za kwalifikowany. Dodatkowo organ poinformował pełnomocnika, że osoby otrzymujące korespondencję z wykorzystaniem panelu e-US mogą dokonać weryfikacji podpisu otrzymanego dokumentu online na stronie: https://puesc.gov.pl/wer/. Korzystając z usługi "Zweryfikuj podpis elektroniczny" na wskazanej stronie organ pozyskał raport weryfikacji z 1 lipca 2025 r. godzina 11:36:58, z którego wynika, że podpis kwalifikowany, którym został opatrzony dokument w formacie pdf [...].pdf jest ważny i prawidłowy. Podsumowując dokonane ustalenia Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie stwierdził, że decyzja z 11 czerwca 2025 r. została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym i nie ma braku formalnego w postaci braku podpisu. Ponadto w związku ze skutecznym doręczeniem decyzji na adres elektroniczny e-US pełnomocnika strony w dniu 24 czerwca 2025 r. wywołuje ona wszelkie skutki prawne, o których mowa w przepisach podatkowych. Pełnomocnik strony, po otrzymaniu wyżej wskazanej odpowiedzi, w piśmie z dnia 14 lipca 2025 r. wyjaśnił, że na podstawie art. 213 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jako pełnomocnik podatnika zażądał uzupełnienia decyzji organu pierwszej instancji z dnia 11 czerwca 2025 r. Stwierdził, że pismo organu pierwszej instancji z dnia 1 lipca 2025 r. nie jest rozstrzygnięciem organu podatkowego i w związku z tym wniósł o wydanie i doręczenie stosownego rozstrzygnięcia na podstawie art. 213 § 5 Ordynacji podatkowej. Następnie Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie postanowieniem z 18 lipca 2025 r. odmówił wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie uzupełnienia swojej decyzji z 11 czerwca 2025 r. W uzasadnieniu tego postanowienia organ pierwszej instancji wskazał, że przepis art. 213 § 1 Ordynacji podatkowej zawiera zamknięty katalog przesłanek uprawniających stronę do żądania uzupełnienia decyzji. Katalog ten nie zawiera takich sposobów uzupełnienia decyzji jakie wskazał podatnik. W związku z tym, że wniosek skarżącego nie mieści się w granicach art. 213 § 1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy nie ma podstawy do rozpatrzenia wniosku w trybie wskazanego wcześniej przepisu, co skutkuje niemożnością wszczęcia postępowania i uzasadnia odmowę jego wszczęcia na podstawie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej. Po rozpatrzeniu zażalenia podatnika złożonego 7 sierpnia 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z 9 września 2025 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z 18 lipca 2025 r. odmawiające wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie uzupełnienia decyzji z 11 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 28 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Lu 561/25 uchylił postanowienia organów obydwu instancji, wyjaśniając, że w okolicznościach faktycznych sprawy nie było podstawy do odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie uzupełnienia decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z dnia 11 czerwca 2025 r. W dniu złożenia zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 18 lipca 2025 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia decyzji z dnia 11 czerwca 2025 r. (to jest 7 sierpnia 2025 r.), pełnomocnik skarżącego złożył także odwołanie od tej samej decyzji. Organ odwoławczy, uzasadniając stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji wyjaśnił, że zgodnie z art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W tym samym terminie, jak stanowi art. 213 § 1 Ordynacji podatkowej, strona może zażądać uzupełnienia decyzji co do rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Wskazane środki procesowe wykluczają się w tym sensie, że skorzystanie przez stronę z jednego z wymienionych środków uniemożliwia skorzystanie w tym samym czasie ze środka drugiego, czyli albo strona wnosi odwołanie od decyzji, albo występuje z żądaniem uzupełnienia decyzji. Złożenie wniosku o uzupełnienie decyzji rodzi taki skutek procesowy, że termin do wniesienia odwołania nie biegnie, do czasu doręczenia stronie rozstrzygnięcia wniosku o uzupełnienie decyzji. Organ zauważył, że postanowieniem z 18 lipca 2025 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie na podstawie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej odmówił wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia decyzji w trybie art. 213 Ordynacji podatkowej. W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w badanej sprawie odmowa wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia decyzji powoduje, że wniesienie przez stronę żądania uzupełnienia decyzji nie wywołało skutku procesowego, o którym mowa w art. 213 § 4 lub § 5 Ordynacji podatkowej, w postaci zmiany (przesunięcia) terminu do wniesienia odwołania. Oceniając prawidłowość doręczenia decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z dnia 11 czerwca 2025 r. organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 144 § 1a Ordynacji podatkowej organ podatkowy doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, chyba, że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu podatkowego albo w siedzibie organu podatkowego. Z kolei art. 145 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Następnie art. 145 § 2 precyzuje, że jeżeli ustanowiono pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi pod adresem wskazanym w pełnomocnictwie. Ze złożonego formularza pełnomocnictwa szczególnego PPS-1 wynika, że podatnik udzielił tego pełnomocnictwa doradcy podatkowemu G. S. Zgodnie z art. 35b ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U z 2023 r. poz. 615), dalej powoływanej jako "ustawa. o KAS", przez e-Urząd Skarbowy rozumie się system teleinformatyczny KAS służący w szczególności do: 1) załatwiania spraw przez organy KAS; 2) składania i doręczania: a) pism w sprawach dotyczących wydawania przez organy KAS wiążących interpretacji stawkowych, interpretacji ogólnych, interpretacji indywidualnych i opinii w sprawie opodatkowania wyrównawczego, w tym w zakresie określonym w art. 35a ust. 1; b) innych niż wymienione w lit. a pism pomiędzy organami KAS a osobami fizycznymi i jednostkami organizacyjnymi, z wyjątkiem pism w sprawach, o których mowa w art. 35a ust. 1. W myśl art. 35e ust. 1 ustawy o KAS, użytkownik konta w e-Urzędzie Skarbowym może wyrazić zgodę na doręczanie na to konto pism wydawanych przez organy KAS w zakresie określonym w art. 35b ust. 1 pkt 2. Wyrażenie i wycofanie zgody następuje na koncie w e-Urzędzie Skarbowym (art. 35e ust. 3 ww. ustawy). Stosownie do art. 35e ust. 4 ustawy o KAS, organ KAS doręcza pismo na konto w e-Urzędzie Skarbowym: 1) niezwłocznie po wyrażeniu zgody - w przypadku pism generowanych automatycznie w e-Urzędzie Skarbowym; 2) od dnia następującego po dniu, w którym użytkownik wyraził zgodę - w przypadku pism innych niż określone w pkt 1. Zgodnie z art. 35e ust. 6 ustawy, wycofanie zgody wywołuje skutki prawne z upływem dnia, w którym zgoda została wycofana, i pozostaje bez wpływu na doręczenie pism umieszczonych na koncie w e-Urzędzie Skarbowym do końca tego dnia. Użytkownik konta w e-Urzędzie Skarbowym jest informowany o skutkach prawnych wynikających z wyrażenia albo wycofania takiej zgody (art. 35e ust. 7 ustawy o KAS). W myśl art. 35e ust. 10 ustawy o KAS, doręczenie pisma na konto w e-Urzędzie Skarbowym następuje: 1) w chwili odebrania pisma przez użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym – w przypadku, gdy odebranie pisma nastąpiło w okresie od umieszczenia pisma na tym koncie do końca 14 dnia, licząc od dnia następującego po umieszczeniu tego pisma na koncie w e-Urzędzie Skarbowym, albo 2) z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w pkt 1 - w przypadku nieodebrania przez użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym pisma w tym okresie. Urzędowe poświadczenie doręczenia jest generowane automatycznie i opatrywane kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (art. 35e ust. 11 ustawy o KAS). Zgodnie zaś z art. 35e ust. 12 ustawy, urzędowe poświadczenie doręczenia zawiera co najmniej wskazanie: 1) nadawcy i odbiorcy pisma; 2) daty i czasu umieszczenia pisma na koncie w e-Urzędzie Skarbowym i doręczenia pisma na to konto. Przez umieszczenie pisma na koncie w e-Urzędzie Skarbowym rozumie się zaistnienie warunków technicznych umożliwiających odebranie przez użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym pisma organu KAS doręczanego na to konto (art. 35e ust. 13 ustawy o KAS). W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w rozpatrywanej sprawie zostały spełnione wymogi procedury co do przesłanek jak i sposobu doręczenia określonego w art. 35b, art. 35e ustawy. o Krajowej Administracji Skarbowej Ustanowiony przez stronę pełnomocnik szczególny G. S. w dniu 1 czerwca 2023 r. wyraził zgodę na doręczanie korespondencji za pośrednictwem systemu teleinformatycznego KAS e-Urząd Skarbowy. Zgoda ta nie została wycofana. Z wygenerowanego automatycznie do przesyłki, to jest decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z 11 czerwca 2023 r. Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD) wynika, że zawiera ono wszystkie wymagane według art. 35e ust. 12 ustawy o KAS elementy, to jest dane nadawcy - Pierwszy Urząd Skarbowy w Lublinie, dane odbiorcy - G. S., datę publikacji dokumentu w systemie e-Urząd Skarbowy - 11 czerwca 2025 r., - datę pierwszego powiadomienia o umieszczeniu pisma w serwisie e-Urząd Skarbowy - 11 czerwca 2025 r., - datę drugiego powiadomienia o umieszczeniu pisma w serwisie e-Urząd Skarbowy - 18 czerwca 2025 r., - datę odbioru - 24 czerwca 2025 r. Mając na uwadze powyższe ustalenia oraz treść wyżej cytowanych przepisów ustawy o KAS, Dyrektor izby Administracji Skarbowej stwierdził, że decyzja Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z 11 czerwca 2025 r. została doręczona adresatowi 24 czerwca 2024 r. Zatem termin na wniesienie odwołania rozpoczął bieg 25 czerwca 2025 r. (środa) i zakończył z upływem czternastego dnia, który przypadł na 8 lipca 2025 r. (wtorek). W tym okresie strona reprezentowana przez pełnomocnika nie wniosła środka zaskarżenia. Odwołanie od decyzji zostało przesłane przez pełnomocnika strony do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie na adres do doręczeń elektronicznych - 7 sierpnia 2025 r., to jest 29 dni po upływie terminu, określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Organ wskazał, że w tych okolicznościach, skoro odwołanie podatnika od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z 11 czerwca 2025 r. zostało wniesione po upływie ustawowego terminu uzasadnione jest stwierdzenie uchybienia terminu do jego wniesienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 11 września 2025 r podatnik reprezentowany wnosił o uchylenie w całości tego postanowienia, stwierdzenie, że decyzja Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z 11 czerwca 2025 r. nie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi na adres elektroniczny do doręczeń, stwierdzenie, że odwołanie z dnia 7 sierpnia 2025 r. zostało wniesione w terminie, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Podatnik zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: 1) art. 213 § 1 i § 5 w związku z art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez błędne uznanie, że wniosek pełnomocnika z dnia 30 czerwca 2025 r. o uzupełnienie decyzji i skuteczne doręczenie decyzji nie wstrzymywał biegu terminu do wniesienia odwołania, podczas gdy dopóki wniosek nie został prawidłowo rozstrzygnięty, termin nie mógł rozpocząć biegu; 2) art. 145 § 2 w związku z art. 144 § 1a Ordynacji podatkowej przez wadliwe doręczenie decyzji na konto e-US pełnomocnika zamiast na adres do doręczeń pełnomocnika AE wskazywany w każdym piśmie procesowym kierowanym przez pełnomocnika do organów obydwu instancji; doręczenie na e-US zamiast na AE jest nieskuteczne; 3) art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej przez pozbawienie strony realnej możliwości skutecznego skorzystania z prawa do wniesienia odwołania poprzez wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku z dnia 30 czerwca 2025 r. o uzupełnienie decyzji nie na właściwej podstawie, to jest art. 213 § 1 Ordynacji podatkowej lecz wydanie postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania przy błędnym zastosowaniu art. 165a Ordynacji podatkowej; 4) art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej przez wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, bowiem decyzja nie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi i nie weszła do obrotu prawnego, a tym samym termin na wniesienie odwołania nie zaczął biec. W uzasadnieniu skargi podatnik wskazał, że wniosek o uzupełnienie decyzji organu pierwszej instancji z 11 czerwca 2025 r. do czasu prawidłowego rozstrzygnięcia wstrzymuje bieg terminu do wniesienia odwołania. Organ pierwszej instancji zamiast wydać decyzję o uzupełnieniu lub postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji, wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, Tym samym termin do wniesienia odwołania nie rozpoczął biegu. Działania organów powinny być przewidywalne oraz powinny wywoływać u strony uzasadnione przekonanie, że po uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji strona będzie miała "otwarty" termin do wniesienia środka zaskarżenia do organu drugiej instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, wnosił o oddalenie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest usprawiedliwiona, ponieważ zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 223 § 2 i w związku z art. 213 § 4 Ordynacji podatkowej. Stwierdzenie przez organ w niniejszej sprawie uchybienia terminowi do złożenia odwołania opiera się na ustaleniu, że termin do złożenia odwołania upłynął 8 lipca 2025 r. oraz na ustaleniu, że złożenie przez pełnomocnika strony w dniu 30 czerwca 2025 r. wniosku o uzupełnienie decyzji organu pierwszej instancji nie wywołało skutku w postaci zmiany początku biegu terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 213 § 4 i 5 Ordynacji podatkowej. Organ ustalił, że Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z 18 lipca 2025 r. utrzymanym w mocy postanowieniem organu odwoławczego z 9 września 2025 r., odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie uzupełnienia decyzji, co spowodowało brak wskazanego wyżej skutku określonego w art. 213 § 4 i 5 Ordynacji podatkowej, oraz rozpoczęcie biegu terminu do złożenia odwołania w dniu doręczenia decyzji podatkowej organu pierwszej instancji (24 czerwca 2025 r.) a nie w dniu doręczenia decyzji o uzupełnieniu decyzji lub postanowienia o odmowie uzupełnienia (co miałoby nigdy nie nastąpić). Ustalenie te okazały się nieusprawiedliwione, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 28 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Lu 561/25 uchylił postanowienia organów obydwu instancji w przedmiocie odmowy wszczęcie postępowania w sprawie uzupełnienia decyzji organu pierwszej instancji, wyjaśniając, że w okolicznościach faktycznych sprawy nie było podstawy do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia decyzji, z przyczyn przedstawionych w uzasadnieniu tego wyroku. W tej sytuacji, skoro rozstrzygnięcie organu odwoławczego w sprawie dalszego biegu odwołania złożonego 7 sierpnia 2025 r. oparte było na ustaleniach, które okazały się nieprawidłowe, stwierdzenie uchybienia terminowi do złożenia odwołania nastąpiło z naruszeniem wyżej wymienionych przepisów postępowania. Zarzut naruszenia art. 145 § 2 w związku z art. 144 § 1a Ordynacji podatkowej o ile jest oparty na kwestionowaniu możliwości doręczenie decyzji na konto e-US pełnomocnika, w sytuacji kiedy ma on inny adres do doręczeń elektronicznych wskazany w pełnomocnictwie – nie jest uzasadniony. Pełnomocnik profesjonalny może otrzymywać na konto e-US nie tylko korespondencją dotyczącą jego osobistych spraw ale także korespondencję związaną z rolą pełnomocnika, o ile po wyrażeniu zgody na doręczenia na konto e-US nie wycofał tej zgody przez czynność na koncie. Na takie okoliczności pełnomocnik skarżącego nie wskazywał. W dalszym postępowaniu organ odwoławczy powinien uwzględnić wynik ostatecznego zakończenia postępowania w przedmiocie uzupełnienia decyzji. Biorąc pod uwagę omówione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 oraz 205 § 2 i 4 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1687). Na koszty te w kwocie 597 zł składa się 100 zł wpisu od skargi, 480 zł wynagrodzenia pełnomocnika oraz 17 zł opłaty skarbowej od złożenia do akt sprawy dokumentu pełnomocnictwa.