I SA/Lu 561/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 4 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do czerwca 2015 r. - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a : - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług, skarżący zwrócił się do sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ponieważ "wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej przez M. W.. Do skargi dołączono odrębne pismo (k. 10-13) w którym strona w sposób obszerny uzasadniała wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Podano, że przedmiotem działalności gospodarczej skarżącego jest drogowy przewóz towarów. Ten rodzaj działalności wymaga znacznych nakładów na: paliwo, ubezpieczenia, naprawy, zezwolenia, opłaty za przejazdy. Od kwietnia 2016 r. pogorszył się stan zdrowia skarżącego. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (na jej bieżące wsparcie) skarżący zaciągnął pożyczkę w kwocie [...]zł. Wszczęcie wobec niego egzekucji może spowodować, iż nie będzie on w stanie spłacać rat pożyczki, poza tym, zajęcie rachunku bankowego może spowodować trudności w regulowaniu pozostałych należności związanych z prowadzoną działalnością. Wszczęcie egzekucji spowoduje również konieczność rozwiązania umów o pracę z zatrudnionymi pracownikami (dla nich, w obecnych warunkach rynkowych, może to oznaczać trwałą utratę pracy) oraz niemożność zapłacenia podatków od środków transportowych, polisy ubezpieczeniowej. Możliwa utrata płynności finansowej w konsekwencji może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia dalszej działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r poz. 1302 ze zm. – dalej: "Ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (por. post. NSA z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. I OZ 1236/14, system informacji prawnej LEX). Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego - zob. np. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 - SIP Lex. Dokonując oceny wniosku skarżącego w kontekście wskazanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania decyzji stwierdzić należy, że uzasadnienie wniosku nie zawiera takich informacji o sytuacji finansowej skarżącego, które uprawdopodabniałyby wystąpienie ustawowych przesłanek (znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Z wniosku nie wynika w żaden sposób jaki jest aktualny poziom dochodów prowadzonej przez skarżącego działalności, jaka jest wartość jego majątku, co pozwoliłoby stwierdzić, w zestawieniu z wysokością zobowiązań podatkowych wynikających z decyzji objętej skargą do tutejszego sądu, ewentualne istnienie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Oczywistym jest, ze skarżący, zajmujący się transportem drogowym ponosi koszty związane z naprawami samochodów, z zakupem paliwa. Mimo jego pogorszenia stanu zdrowia, firma funkcjonuje, pracownicy zatrudnieni jako kierowcy pracują i wykonują powierzone im zadania, co pozwala przypuszczać, że firma osiąga z tego tytułu zyski. Wnioskodawca nie podaje jednak ich wysokości, nie odnosi się w zasadzie wogóle do strony "dochodowej" spółki, wymieniając (i dokumentując) jedynie koszty, jakie zobowiązany jest ponosić w związku z prowadzona działalnością. Zauważyć przy tym trzeba, że są to koszty oczywiste dla tego typu działalności transportowej, jako że każdy przedsiębiorca ubezpiecza samochody, płaci podatek od środków transportu, finansuje drobne naprawy tych aut, czy też je tankuje. Nieodniesienie się we wniosku w jakikolwiek sposób do strony "przychodowej" prowadzonej przez podatnika działalności powoduje, że Sąd nie jest w stanie stwierdzić, na podstawie takiego wniosku, że przesłanki z art. 61 § 3 Ppsa faktycznie, realnie mogą wystąpić, i że prawdopodobieństwo ich wystąpienia jest wysokie. Mając do czynienia z tak sformułowanym wnioskiem nie można przyjąć, że zostały w sprawie spełnione przesłanki przewidziane art. 61 § 3 Ppsa, uzasadniające zastosowanie wobec strony instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.