I SA/Lu 565/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2010 r. p o s t a n a w i a zwolnić S. P. z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. W dniu 22 sierpnia 2013 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek skarżącego o zwolnienie go od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zdaniem skarżącego jego aktualna sytuacja majątkowa nie pozwala bowiem na ich uiszczenie. Na tę okoliczność stwierdził, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, a jedyne źródło dochodu rodziny stanowi otrzymywana przez niego renta w wysokości 753,82 zł netto. Nadto dodał, iż z uwagi na decyzje organów podatkowych określające wysokość należności podatkowych zmuszony został do zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej, która i tak przynosiła jedynie znikome dochody. Skarżący podniósł, że nie posiada żadnego majątku ruchomego, oszczędności ani nieruchomości. Dodatkowo dodał, iż ma niespłacony kredyt w wysokości 40.000 zł, zaciągnięty na prowadzenia działalności gospodarczej. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego skarżący złożył decyzje ZUS o przyznaniu renty oraz jej waloryzacji, zeznanie podatkowe swoje oraz małżonki za 2012 r., zawiadomienie o zajęciu konta bankowego, zaświadczenie o zawieszeniu działalności gospodarczej oraz zaświadczenia o prawie własności lokalu w którym mieszka oraz osobach w nim zameldowanych. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w tym zakresie następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zdaniem oceniającego oświadczenia oraz dokumenty złożone przez stronę są wystarczające do ustalenia jej sytuacji majątkowej, a w konsekwencji uwzględnienia złożonego żądania. Jakkolwiek skarżący nie złożył wyciągu z rachunku bankowego, jednak pozostałe znajdujące się w aktach sprawy dokumenty źródłowe w sposób jednoznaczny określają jego sytuację finansową, która nie pozwala na poniesienie występujących w sprawie kosztów sądowych. Mianowicie jak wynika z tych dokumentów, skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z żoną. Jedynym źródłem utrzymania rodziny jest dochód osiągany przez skarżącego z tytułu renty w wysokości 753,82 zł netto. Żona skarżącego nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący wraz z żoną zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni 38,50 m2 należącym do G. P.. Nie posiada przy tym żadnego majątku ruchomego, oszczędności ani nieruchomości. Uwzględniając powyższe ustalenia oraz treść art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., a także fakt, iż przed tutejszym sądem zawisły 24 sprawy ze skargi wnioskodawcy w których łączna wysokość wpisu sądowego wynosi 2.413 zł należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Miesięczny dochód w jego gospodarstwie domowym oraz wysokość obciążeń, jakie musi ponieść w tym postępowaniu oraz pozostałych sprawach z jego skarg, uzasadniają przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na zakończenie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.