I SA/Lu 569/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu postanawia odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącej E.K., wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Skutek doręczenia przedmiotowego wezwania nastąpił w dniu 8 sierpnia 2014 r., lecz pełnomocnik nie uzupełnił braku w wymaganym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., stanowi, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim zgodnie z treścią art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że niewskazanie przez skarżącą w skardze, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wartości przedmiotu zaskarżenia stanowiło brak formalny skargi. Strona zobowiązana była usunąć wskazany brak formalny w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do czego została zobligowana stosownym wezwaniem. Jak zaznaczono powyżej skutek doręczenia niniejszego wezwania nastąpił w dniu 8 sierpnia 2014 r. zgodnie z art. 73 p.p.s.a., a zatem termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 18 sierpnia 2014 r. (15 sierpnia 2014 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy – art. 83 § 2 p.p.s.a.). Pomimo wezwania, pełnomocnik skarżącej nie wskazał w zakreślonym terminie, który upływał w dniu 18 sierpnia 2014 r., wartości przedmiotu zaskarżenia, a zatem skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.