I SA/Lu 575/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić H. M. kwotę [...]([...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. I SA/Lu 575/18 Uzasadnienie W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga H. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] wydaną w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, przekazując tutejszemu Sądowi skargę, wniósł o jej oddalenie. Na wezwanie skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie [...]zł. Pismem z dnia [...] (data pisma) skarżąca cofnęła skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Instytucję cofnięcia skargi reguluje przepis art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.". W myśl tego przepisu skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do powołanego przepisu czynność procesowa cofnięcia skargi oparta jest na zasadzie rozporządzalności i oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Sąd, co do zasady, jest cofnięciem skargi związany. Odmowa uwzględnienia żądania strony może mieć miejsce jedynie w razie zaistnienia przesłanek opisanych w tym przepisie. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Skarżąca w piśmie z dnia 16 października 2018 r. wyraziła w sposób jednoznaczny wolę cofnięcia skargi, co wobec niestwierdzenia przewidzianych prawem okoliczności uzasadniających uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne, takich jak, dążenie do obejścia prawa czy spowodowanie utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą, obligowało Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.