I SA/Lu 576/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 23 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki jawnej w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik, listopad, grudzień 2008 r. w zakresie wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia odrzucić wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W dniu 6 października 2014 r. pełnomocnik skarżącej spółki jawnej otrzymał odpis postanowienia z dnia 18 września 2014 r. o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuiszczenie od niej wpisu. Jednocześnie udzielone zostało pouczenie o prawie, terminie i sposobie złożenia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia. W dniu 13 października 2014 r. (data nadania w krajowym urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącej spółki złożył wniosek o przywrócenie terminu do zapłaty wpisu od skargi i w tym samym dniu została wpłacona kwota 1.500 zł (taka wysokość wpisu określona została mocą zarządzenia z dnia 21 lipca 2014 r.). W uzasadnieniu tego wniosku pełnomocnik wyjaśnił, że wpis od skargi nie został uiszczony w wymaganym terminie z uwagi na stan zdrowia jednego ze wspólników skarżącej spółki, który przyjmował silne leki przeciwbólowe, powodujące bardzo złe samopoczucie i zaniki pamięci. Natomiast drugi wspólnik nie wiedział o obowiązku zapłaty wpisu od skargi, a nadto zaangażowany był w inne rozliczne obowiązki, w tym zbieranie owoców z ponad 100 ha. Zdaniem pełnomocnika skarżącej spółki, rozważany wniosek został złożony z zachowaniem ustawowego terminu, bowiem w ciągu siedmiu dni po doręczeniu mu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi. Z chwilą tego doręczenia dowiedział się bowiem, że wpis nie został uiszczony. Do opisanego wniosku dołączone zostało zaświadczenie lekarskie z dnia 13 października 2013 r., z którego wynika, że A. W. - jeden ze wspólników skarżącej spółki - w dniu 25 lipca 2014 r. zgłosiła się w poradni z bólami kolana i prawej łydki, od tego czasu pozostaje pod opieką specjalistyczną z powodu dolegliwości, problemów w samodzielnym poruszaniu się, wywołanych chorobą prawego kolana. W tym stanie sprawy przypomnieć trzeba obowiązujące unormowania prawne istotne dla rozstrzygnięcia wniosku pełnomocnika skarżącej spółki. Otóż zgodnie z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Przenosząc przytoczone powyżej regulacje prawne na grunt okoliczności tej sprawy należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony. Przede wszystkim na gruncie tych unormowań prawnych obowiązkiem wnoszącego o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest wykazanie, że przeszkoda rzeczywiście zaistniała i konkretnie przez jaki czas trwała. W ocenie sądu, nie można domniemywać trwania przeszkody do dokonania czynności procesowej, w następstwie zachowania terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a. Z akt nin. sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi pełnomocnik strony skarżącej otrzymał w dniu 25 lipca 2014 r. Składając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej opłaty sądowej, wykazał, że w dniu 25 lipca 2014 r. jeden ze wspólników skarżącej spółki zgłosił się do poradni w związku z bólami kolana i prawej łydki, od tego czasu pozostaje pod opieką specjalistyczną z powodu dolegliwości i problemów w samodzielnym poruszaniu się, wywołanych chorobą prawego kolana. Zdaniem sądu, przedstawione zaświadczenie w żadnym razie nie daje podstaw do stwierdzenia, aby A. W. nie była w stanie podjąć koniecznych czynności faktycznych w celu uiszczenia wpisu od skargi w dniach od 26 lipca 2014 r., tj. od pierwszego dnia terminu na uiszczenie tego wpisu. Nie wynika z niego, aby rzeczywiście po dniu 25 lipca 2014 r. (a więc przez czas, w którym biegł termin na uiszczenie wpisu od skargi) stan zdrowia jednego ze wspólników skarżącej spółki miał być przeszkodą do uiszczenia wpisu od skargi. Na podstawie przedłożonego zaświadczenia można przyjąć istnienie co najwyżej jednodniowej przeszkody, trwającej wyłącznie w dniu 25 lipca 2014 r. Wobec tego siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął się bezpośrednio po upływie terminu na uiszczenie tej opłaty sądowej. W ocenie sądu, nie można zgodzić się ze stanowiskiem pełnomocnika skarżącej spółki, w myśl którego termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu należy liczyć, w okolicznościach tej sprawy, od dnia doręczenia mu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, czyli od dnia kiedy dowiedział się on o tym, że wpis nie został uiszczony. Jest to stanowisko, które nie ma uzasadnienia w treści art. 87 § 1 p.p.s.a. Stosownie bowiem do tego unormowania prawnego termin na złożenie rozważanego wniosku należy liczyć od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Natomiast pełnomocnik skarżącej spółki liczy ten termin od innej daty, bowiem od dnia kiedy dowiedział się o tym, że skarga została odrzucona z powodu braku wymaganej opłaty. Data ustania przeszkody, dotyczącej wspólnika skarżącej spółki, nie jest tożsama z datą, w której pełnomocnik tej spółki dowiedział się o odrzuceniu skargi, jako nieopłaconej, pomimo prawidłowego wezwania skierowanego do pełnomocnika. Trzeba zwrócić uwagę, że pełnomocnik skarżącej spółki, po pierwsze, otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 25 lipca 2014 r., a więc wiedział kiedy termin do dokonania tej czynności rozpoczął bieg, a nadto po upływie terminu zakreślonego na uiszczenie wpisu od skargi, już od dnia 2 sierpnia 2014 r., miał możliwość uzyskania wiedzy o tym, że wpis nie został uiszczony w wymaganym terminie. Trzeba zauważyć, że czas na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ustawodawca nakazuje liczyć od chwili ustania przeszkody, która spowodowała uchybienie terminowi, a zatem, na gruncie okoliczności przedstawionych przez pełnomocnika skarżącej spółki, od poprawy stanu zdrowia jednego ze wspólników. Sąd stoi na stanowisku, zgodnie z którym wnioskujący o przywrócenie terminu ma obowiązek wykazać nie tylko, że przeszkoda zaistniała, ale również kiedy ustała. Nie należy domniemywać nieograniczonego w czasie trwania przeszkody, jedynie opisywanej przez wnioskodawcę i tylko na tej podstawie, że kiedyś wcześniej nastąpiło zdarzenie wyłączające możliwość dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jak w tym przypadku zgłoszenie się do poradni z dolegliwościami bólowymi, trudnościami w poruszaniu się. Innymi słowy, nie ma podstaw do przyjmowania domniemania, w myśl którego wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem ustawowego terminu, jedynie na tej podstawie, że strona wykazuje moment początkowy zaistnienia przeszkody. Wobec tego, skoro w okolicznościach tej sprawy czas trwania przeszkody, jaka została wykazana, ograniczał się do dnia 25 lipca 2014 r., bowiem dłuższego czasu jej trwania strona skarżąca nie wykazała, to należy stwierdzić, że przeszkoda ta ustała nim upłynął termin na opłacenie skargi wpisem sądowym (termin ten trwał przez czas od 26 lipca do 1 sierpnia 2014 r.). Ogólne twierdzenia, zawarte we wniosku o przywrócenie terminu, o zażywaniu silnych leków, ograniczających aktywność zawodową czy nawet życiową, o trudnościach w poruszaniu się, dotyczące jednego ze wspólników skarżącej spółki, w ocenie sądu, nie wykazują trwania przeszkody jeszcze po dniu 25 lipca 2014 r. Nadto nie stanowią wykazania przeszkody odnoszącej się do skarżącej spółki, którą reprezentuje przecież nie tylko jeden wspólnik. W dalszej kolejności trzeba zauważyć, że zgodnie z KRS (odpis został złożony ze skargą), obok A. W., drugim wspólnikiem skarżącej spółki jest S. W. i każdy ze wspólników jest uprawniony do samodzielnego prowadzenia spraw spółki i jej reprezentacji. Wobec tego, co do zasady, zły stan zdrowia jednego wspólnika nie był przeszkodą, wyłączającą możliwość uiszczenia wpisu od skargi przez drugiego wspólnika skarżącej spółki. Pełnomocnictwo dołączone do skargi zostało udzielone przez S. W., a zatem wspólnik ten wiedział o postępowaniu sądowym zainicjowanym przez spółkę. Powyższe prowadzi do wniosku, że w stosunku do S. W. nie zaistniała żadna przeszkoda. Zatem również okoliczności dotyczące S. W. uzasadniają stanowisko sądu, w myśl którego wniosek o przywrócenie terminu skarżącej spółce do opłacenia skargi wpisem należało złożyć najdalej z upływem terminu siedmiu dni, następujących bezpośrednio po upływie terminu zakreślonego na uiszczenie wpisu od skargi, a więc był to jeszcze sierpień 2014 r. Podsumowując, w zaistniałym stanie sprawy, wniosek skarżącej spółki o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, złożony w październiku 2014 r., należy ocenić jako spóźniony, a taki wniosek podlega odrzuceniu na zasadzie art. 88 p.p.s.a. Z tych powodów na podstawie art. 88 p.p.s.a. należało postanowić jak na wstępie.