I SA/Lu 578/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka -Szpringer po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej - w zakresie wniosku o przywrócenie termin do wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a : - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Postanowieniem z dnia [...] (k. 151, t.I akt sądowych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną M. W. od postanowienia tego Sądu odrzucającego jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. W dniu 28 sierpnia 2007 r. wpłynął do Sądu wniosek pełnomocnika M. W., datowany na dzień 24 sierpnia 2007 r., nadany w placówce pocztowej w dniu jego sporządzenia (co wynikało z datownika pieczęci pocztowej na kopercie, k.187) o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. We wniosku pełnomocnik strony podał, że zawiadomienie Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla M. W., wysłane pocztą zwykłą i doręczone na adres jego kancelarii w dniu 16 lipca 2007 r., co wynika z rejestru poczty przychodzącej, dotarło do niego dopiero dnia 17 sierpnia 2007 r. Tak późne otrzymanie przesyłki spowodowane było okolicznością, iż na skutek pomyłki firmy obsługującej sekretariat, przesyłka została skierowana do doradcy podatkowego – J. J., prowadzącego swoją kancelarię w tym samym lokalu. Ponieważ jednak doradca podatkowy przebywał w tym czasie na urlopie, to korespondencja do niego kierowana składana była w segregatorze. Dopiero dnia 17 sierpnia 2007 r. po powrocie doradcy podatkowego z urlopu przesyłka została znaleziona w segregatorze i wydana adresatowi. W związku z powyższym, dopiero z datą 17 sierpnia 2007 r. pełnomocnik M. W. dowiedział się o fakcie ustanowienia go pełnomocnikiem. Ponieważ w tej dacie minął już skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a nie zawinił on w żaden sposób w uchybieniu tego terminu, nie powinien też ponosić ujemnych następstw uchybienia terminu. Podniósł też, że jako pełnomocnik działający z urzędu nie mógł działać w imieniu strony bez stosownego umocowania. Do wniosku adwokat załączył wydruk komputerowy poczty przychodzącej, oświadczenie doradcy podatkowego J.J., udzielone mu przez M. W. pełnomocnictwo z dnia 23 sierpnia 2007 r. oraz skargę kasacyjną datowaną na dzień 24 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie /art. 87 ( 1 i 4 cytowanej ustawy/. Ponadto zgodnie z art. 87 ( 2 powołanej ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Istotnym przy tym jest, iż przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko czynności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. np. wyroki NSA z dnia 14 stycznia 2000 r., I SA/Gd 794/99, Lex nr 40381, z dnia 8 grudnia 1999 r., I Sa/Lu 1246/98, LEX nr 40367, z dnia 13 sierpnia 1999 r., III SA 7432/98, LEX nr 39470, czy postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/99, LEX nr 50679). Poglądy judykatury zgodne są co do tego, iż do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, nieoddanie przesyłki adresatowi przez domownika, obalenie domniemania doręczenia adresatowi pisma itp. Uprawdopodobnienie tych okoliczności należy jednak zawsze do strony, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż wskazana we wniosku argumentacja, w ocenie Sądu, nie może zasługiwać na uwzględnienie. Zważyć należy, iż w sytuacji, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz to, że zaniedbania osób, którymi on się posługuje, obciążają niego samego, a zatem nie uwalniają strony od winy w niezachowaniu terminu (post. SN z dnia 15 marca 2000 r. II CKN 554/00, LEX 51986). Pełnomocnik natomiast odpowiada za winę osób którymi on się posługuje, to jest, jak w sprawie niniejszej, np. za winę sekretariatu obsługującego kancelarię pełnomocnika skarżącego. Jeżeli strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika. Nie bez znaczenia dla sprawy jest też, że w aktach sprawy znajduje się również kserokopia pisma M. W., datowanego na dzień 27 czerwca 2007 r., adresowanego do Adwokata K. S., w którym skarżący, w nawiązaniu do pisma Okręgowej Rady Adwokackiej, udziela pełnomocnictwa K. S. do reprezentowania go w niniejszej sprawie przed WSA w Lublinie oraz zwraca się z prośbą o kontakt z nim w Areszcie Śledczym w związku z toczącą się sprawą. Pismo to, które M. W. nadał z Aresztu Śledczego w dniu 27 czerwca 2007 r. (kserokopia potwierdzenia odbioru, k.174, t.I akt sądowych), pełnomocnik otrzymał, co potwierdzone zostało przez samego też pełnomocnika pismem z dnia 12 września 2007 r. Z akt sprawy nie wynikało natomiast, aby pełnomocnik, w związku z otrzymaniem takiego pisma od skarżącego, powziął jakiekolwiek czynności niezbędne w sprawie na ówczesnym etapie postępowania. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż uchybienie terminu w niniejszej sprawie nastąpiło w wyniku zaniedbania, a nie zaistnienia niemożliwych do przezwyciężenia przeszkód, czy też okoliczności od strony niezależnych, dlatego też działając na podstawie art. 86 ( 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.