I SA/Lu 579/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2004 rok postanawia - umorzyć postępowanie. Uzasadnienie. Dnia 9 lipca 2010r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wniesiona za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, skarga L. M. na decyzję wymienionego organu z dnia [...] /w skardze błędnie wskazano 11.05.2010r./, nr [...], wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Ponadto organ przedstawił Sądowi pismo skarżącego z dnia 9.06.2010r., również wniesione za pośrednictwem organu, zawierające oświadczenie L. M. o cofnięciu skargi, o której mowa wyżej. Zgodnie z art.60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie to wiąże sąd za wyjątkiem przypadku, gdy sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne z tego powodu, iż zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art.161 § 1 pkt 2 ppsa skuteczne cofnięcie skargi powoduje umorzenie postępowania. Zdaniem Sądu, cofnięcie skargi w sprawie niniejszej nie jest niedopuszczalne w świetle art.60 ppsa, należało zatem umorzyć postępowanie na podstawie art.161 § 1 pkt 2 i § 2 ppsa. Wyjaśnić należy, że skarżący nie był wzywany do uiszczenia wpisu od skargi, bowiem w sytuacji, gdy skarga cofnięta została przed wydaniem zarządzenia w tym przedmiocie, zgodnie zaś z art.232 § 1 pkt 1 ppsa cały wpis podlegałby zwrotowi z urzędu, wzywanie strony do uiszczenia tego wpisu uznać należy za bezcelowe.