I SA/Lu 580/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca) Sędziowie Asesor sądowy Agnieszka Kosowska WSA Andrzej Niezgoda Protokolant starszy inspektor sądowy Marta Ścibor po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi H. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz H. M. kwotę [...]([...]) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją Prezes Inne ([...]) utrzymał w mocy decyzję [...] z [...] r. odmawiającą H. M. zwolnienia z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (składki) za czas od 1 marca 2021 r. do 30 kwietnia 2021 r. W motywach tej treści rozstrzygnięcia [...] wyjaśnił, że według Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) w marcu 2021 r. przeważająca działalność gospodarcza H. M. była oznaczona kodem PKD 56.10.A (restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne), zaś we wrześniu 2020 r. kodem PKD 55.10.Z (hotele i podobne obiekty zakwaterowania). W tych okolicznościach, zdaniem [...], H. M. nie prowadziła tej samej przeważającej działalności gospodarczej we wrześniu 2020 r. i na koniec marca 2021 r. Oznacza to, w przekonaniu [...], że nie można porównać wysokości przychodów H. M. w rozumieniu przesłanki wnioskowanego zwolnienia, o której stanowi § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz.U.2021.371 ze zm. - rozporządzenie COVID-19). H. M. (Skarżąca) złożyła skargę na powyższą decyzję organu. Zarzuciła naruszenie: - art. 31 zq ust. 1, art. 31 zy ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2021.2095 ze zm. - ustawa COVID-19) oraz § 10 ust. 2a rozporządzenia COVID-19 przez ich niewłaściwe zastosowanie i w następstwie nieuzasadnioną odmowę zwolnienia z obowiązku opłacania składek; - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2021.735 ze zm. - K.p.a.) z powodu niewyjaśnienia przedmiotu działalności gospodarczej Skarżącej oraz poziomu spadku przychodów z jej przeważającej działalności gospodarczej w okresach istotnych z punktu widzenia wnioskowanego zwolnienia. W następstwie formułowanych zarzutów Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji wraz z decyzją [...] z [...] r. oraz zasądzenia od [...] na jej rzecz kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu zarzutów i wniosków Skarżąca argumentowała, że § 10 ust. 2a rozporządzenia COVID-19 obejmuje zarówno kod PKD 56.10.A, jak i kod PKD 55.10.Z. Od 2009 r. działalność gospodarcza Skarżącej polega na organizowaniu wesel, przyjęć okolicznościowych z cateringiem, a także na działalności hotelowej. W ocenie Skarżącej, w tym stanie rzeczy [...] nie miał podstaw do odstąpienia od porównania wysokości przychodów pochodzących z jej przeważającej działalności gospodarczej, każdorazowo objętej wyliczeniem kodów PKD zawartym w § 10 ust. 2a rozporządzenia COVID-19. Dodatkowo Skarżąca powołała się na orzecznictwo sądowe. Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. [...] zaznaczył, że kod PKD 56.10.A Skarżąca ujawniła w CEIDG dopiero 2 lutego 2021 r. Dlatego, w ocenie [...], uwzględnienie wniosku Skarżącej o zwolnienie z obowiązku opłacania składek naruszałoby interes publiczny oraz konstytucyjną zasadę powszechności ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Kontrolowana decyzja [...] nie jest zgodna z prawem. W realiach analizowanej sprawy poza sporem pozostawało, że w marcu 2021 r. przeważająca działalność gospodarcza Skarżącej była oznaczona kodem PKD 56.10.A (restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne), zaś we wrześniu 2020 r. kodem PKD 55.10.Z (hotele i podobne obiekty zakwaterowania). Skarżąca motywowała, że ta zamiana kodów PKD przeważającej działalności gospodarczej nie ma znaczenia z punktu widzenia przesłanek wnioskowanego zwolnienia z obowiązku opłacania składek. Natomiast [...] wyraził przekonanie, że różne kody PKD przeważającej działalności gospodarczej Skarżącej we wrześniu 2020 r. i w marcu 2021 r. wykluczają porównanie wysokości przychodów w warunkach przesłanki z § 10 ust. 2a rozporządzenia COVID-19 i w następstwie przyznanie spornego zwolnienia z obowiązku opłacania składek. W tym stanie sprawy spór Skarżącej z [...] skoncentrował się na kwestii czy zmiana kodu PKD przeważającej działalności gospodarczej z 55.10.Z wykazanego w CEIDG we wrześniu 2020 r. na 56.10.A ujawnionego w tej ewidencji w marcu 2021 r. narusza przesłanki zwolnienia z obowiązku opłacania składek wnioskowanego przez Skarżącą. Sąd ocenia, że na gruncie tak zarysowanej kwestii spornej stanowisko [...] nie spełnia kryterium legalności. Zgodnie z § 10 rozporządzenia COVID-19 zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych odpowiednio za okres od dnia 1 marca 2021 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. albo za okres od dnia 1 kwietnia 2021 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r. wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za te okresy, na zasadach określonych w art. 31zo-31zx ustawy o COVID-19, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, płatnika składek prowadzącego, na dzień 31 marca 2021 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami: 1) 49.32.Z, 49.39.Z, 51.10.Z, 52.23.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z, 2) 47.41.Z, 47.42.Z, 47.43.Z, 47.51.Z, 47.52.Z, 47.53.Z, 47.54.Z, 47.59.Z, 47.64.Z, 47.65.Z, 47.71.Z, 47.72.Z, 47.75.Z, 47.77.Z, 77.29.Z, 77.39.Z, 96.02.Z, 96.09.Z - którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r., jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem 1 listopada 2020 r. (§ 10 ust. 2a). Oceny spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1, 2 i 2a, w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007 dokonuje się na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 31 marca 2021 r. (§ 10 ust. 3). Przy ustalaniu prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania składek nie uwzględnia się liczby ubezpieczonych zgłoszonych do ubezpieczeń społecznych i okresów prowadzenia działalności, o których mowa w art. 31zo ustawy o COVID-19. (§ 10 ust. 4). Opłacone należności z tytułu składek podlegają zwrotowi na zasadach określonych w art. 24 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (§ 10 ust. 5). Z kolei zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (Dz.U.2007.251.1885 ze zm. - rozporządzenie PKD) kod PKD 55.10.Z obejmował hotele i podobne obiekty zakwaterowania (z wymienionymi wyłączeniami). Natomiast kod PKD 56.10.A został przewidziany dla restauracji i innych stałych placówek gastronomicznych (z wymienionymi wyłączeniami). Wymaga przy tym odnotowania, że kody PKD 55.10.Z oraz 56.10.A każdorazowo zostały ujęte w § 10 ust. 2a rozporządzenia COVID-19. Prawidłowa wykładnia prawa nie może ograniczać się tylko do sensu słów użytych w interpretowanym przepisie, ale każdorazowo powinna obejmować sprawdzenie czy jego literalne odczytanie prowadzi do wniosków zgodnych z konstytucyjnymi zasadami obowiązującego porządku prawnego i czy wówczas będzie realizował przypisany mu cel. Jeśli na tym tle powstają istotne rozbieżności albo takiej spójności nie da się odnaleźć, wówczas wnioski narzucone przez wykładnię językową powinny zostać skorelowane z tymi, jakie z kolei wynikają z wykładni systemowej (w tym z kontekstu konstytucyjnego) oraz funkcjonalnej (przede wszystkim z ratio legis interpretowanej regulacji). W takich przypadkach przyjmuje się zaistnienie potrzeby harmonizowania kontekstów (por. szerzej Zasady wykładni prawa, L. [...], Toruń 2010, s. 71 i nast.). Językowe znaczenie tekstu nie jest jedyną i bezwzględną granicą wykładni (por. przykładowo Trybunał Konstytucyjny w sprawie sygn. K 25/99, OTK 2000/5/141). Przepisy w systemie prawa stanowią element całości usystematyzowanej według treści (poziomo), według miejsca w hierarchii aktów normatywnych (pionowo) i służą realizowaniu określonych celów w obrocie prawnym, kształtowaniu określonych następstw w porządku społecznym. Sąd jest zdania - wbrew stanowisku [...] - że przytoczone rozwiązania prawne nie wymagają, aby przeważająca działalność gospodarcza Skarżącej we wrześniu 2020 r. i na koniec marca 2021 r. musiała być tożsama według kodu PKD z punktu widzenia przesłanek wnioskowanego zwolnienia. Sformułowanie w brzmieniu "tej działalności" zawarte w § 10 ust. 2a rozporządzenia COVID-19 należy odczytywać nie jako tożsamą i niezmienną z upływem czasu przeważającą działalność gospodarczą. "Ta działalność" oznacza przeważającą działalność gospodarczą, która - nawet zmieniona przez wnioskodawcę - zarówno we wrześniu 2020 r., jak i na koniec marca 2021 r. każdorazowo należy do jednego z kodów PKD wymienionych w § 10 ust. 2a rozporządzenia COVID-19. Innymi słowy, ważne i rozstrzygające jest, aby każdorazowo (we wrześniu 2020 r. i na koniec marca 2021 r.) była to przeważająca działalność gospodarcza objęta jednym z kodów PKD wymienionych w tym przepisie, chociaż niekoniecznie tym samym. Takie rozumienie pojęcia "tej działalności" uwzględnia nie tylko literalne brzmienie § 10 ust. 2a rozporządzenia COVID-19, ale jednocześnie pozostaje w zgodzie z celem spornego zwolnienia od obowiązku opłacania składek. Omawiane zwolnienie ma przecież za zadanie na takich samych warunkach wspierać przedsiębiorców we wszystkich sferach aktywności gospodarczej objętych wymienionymi kodami PKD. Nie może ulegać wątpliwości, że wszystkie one równie mocno zostały dotknięte negatywnymi konsekwencjami ekonomicznymi wywołanymi przez COVID-19, skoro właściwe dla nich kody PKD zostały na równych zasadach wymienione w § 10 ust. 2a rozporządzenia COVID-19. Nawiązanie w § 10 ust. 3 rozporządzenia COVID-19 do danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 31 marca 2021 r. oznacza, że w przypadku września 2020 r. rejestr REGON nie jest jedynym i wystarczającym dowodem na potrzeby analizy przeważającej działalności gospodarczej i następnie poziomu spadku przychodów Skarżącej jako przesłanek wnioskowanego zwolnienia. Dodatkowo w § 10 ust. 3 rozporządzenia COVID-19 nie doszło i z perspektywy hierarchii źródeł prawa nie mogło dojść do wyłączenia stosowania przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego dotyczących reguł obowiązujących przy rozpatrzeniu wniosku Skarżącej. Dla ścisłości trzeba również zauważyć, że ani ustawa COVID-19, ani rozporządzenie COVID-19 nie przewidują dla przedsiębiorców sankcji za nieterminową aktualizację kodu PKD w CEIDG w postaci utraty prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania składek, które zostało wprowadzone w związku z sytuacją pandemiczną, aby pozwolić przedsiębiorcom przetrwać i przezwyciężyć nieoczekiwane i dotkliwe utrudnienia w prowadzonej działalności gospodarczej, na które nie mają wpływu. Sąd podziela stanowisko prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyjaśnił, że w postępowaniach, mających za przedmiot zwolnienie z obowiązku opłacania składek, [...] nie jest uprawniony do pomijania reguł z art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 K.p.a., a więc jego zadaniem jest zgromadzenie kompletnego materiału dowodowego w celu wyjaśnienia prawdy obiektywnej. Tymczasem ograniczenie wyjaśnienia sprawy wyłącznie do lektury CEIDG i REGON tych wymogów nie realizuje. Naczelny Sąd Administracyjny między innymi argumentował, że zasady prowadzenia rejestru REGON określają przepisy ustawy o statystyce publicznej (Dz.U.2021.955 ze zm.), z których wynika, że wpisowi do tego rejestru podlegają także informacje dotyczące wykonywanej działalności, w tym rodzaj przeważającej działalności (art. 42 ust. 3 pkt 4). W ustawie o statystyce publicznej nie ma definicji pojęcia "przeważającej działalności". W myśl § 9 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej, wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń (Dz.U.2015.2009 ze zm.) wykonywaną działalność wpisuje się w postaci wykazu rodzajów działalności kodowanych według PKD na poziomie działu, grupy, klasy lub podklasy, a rodzaj przeważającej działalności na poziomie podklasy. Dane w rejestrze REGON, w tym dotyczące kodów PKD przeważającej działalności, wynikają z informacji podawanych przez przedsiębiorcę przy rejestracji w CEIDG, w KRS bądź bezpośrednio w GUS. Podobnie zmiany w zakresie prowadzonej działalności wprowadzane są do rejestru REGON na podstawie informacji podawanych przez przedsiębiorcę. W świetle powyższego w orzecznictwie od dawna wskazuje się, że informacja o rodzaju działalności wynikająca z rejestru REGON nie tworzy żadnego stanu prawnego, a jedynie ma potwierdzać stan faktyczny według oświadczenia wiedzy przedsiębiorcy. Okoliczność czy to oświadczenie odpowiada rzeczywistości jest zatem kwestią dowodową (por. przykładowo wyroki Sądu Najwyższego sygn.: II UK 142/12, II UK 402/15). Ponadto w przypadku przedsiębiorców wpisanych do CEIDG, dane w niej ujęte są objęte wzruszalnym domniemaniem prawdziwości, o czym stanowi art. 16 ust. 1 ustawy CEIDG. Zatem inne dowody mogą doprowadzić do obalenia tego domniemania. Fakt, że kody PKD przeważającej działalności zawarte w rejestrze REGON mogą nie odpowiadać stanowi rzeczywistemu, może wynikać nie tylko z błędnego oświadczenia przedsiębiorcy, ale również z braku aktualizacji wpisu w rejestrze REGON. W tym kontekście należy zwrócić uwagę na zasadę stabilności przyjętą na potrzeby klasyfikacji działalności, wyrażoną w pkt 25 i 26 załącznika do rozporządzenia PKD, zgodnie z którą, aby uniknąć zbyt częstych zmian, nowy rodzaj działalności powinien być działalnością główną przez co najmniej dwa lata. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny ocenił, że rozwiązanie przyjęte w art. 31zo ust. 11 ustawy COVID-19, polegające na odesłaniu do danych zawartych w rejestrze REGON, wskazuje jedynie na środek dowodowy. Jeśli w sprawie nie zachodzą wątpliwości, wówczas nie ma potrzeby sięgać do innych dowodów. Jeśli jednak stan faktyczny objęty wpisem w rejestrze REGON jest wątpliwy bądź sporny, w takiej sytuacji wymagane jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. Na gruncie postępowania administracyjnego w orzecznictwie wyrażany jest pogląd, w myśl którego nie jest dopuszczalne stosowanie formalnej (legalnej) teorii dowodów poprzez twierdzenie, że daną okoliczność można udowodnić wyłącznie określonymi środkami dowodowymi bądź też przez tworzenie nowych reguł korzystania ze środków dowodowych. Przeciwne stanowisko narusza zasady postępowania administracyjnego poprzez arbitralne ograniczenia zakresu art. 75 K.p.a., co wypełnia dyspozycję art. 156 § 1 pkt 2 in fine tej ustawy. Innymi słowy, nie jest dopuszczalne rozstrzygnięcie istoty sprawy tylko na podstawie jednego środka dowodowego bez zweryfikowania istotnych wątpliwości dotyczących stanu rzeczywistego. Szybkość postępowania nie może dominować nad potrzebą wydania prawidłowej decyzji opartej na dokładnie wyjaśnionym stanie faktycznym. W dalszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny nawiązał do art. 2 Konstytucji RP i zwrócił uwagę na potrzebę zachowania standardów sprawiedliwości proceduralnej. Natomiast na sprawiedliwość proceduralną składa się między innymi obowiązek prowadzenia postępowania administracyjnego zgodnie z art. 7, art. 75 - art. 81 K.p.a. Zatem art. 31zo ust. 11 ustawy COVID-19 nie może być interpretowany wbrew regułom prowadzenia postępowania administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się również do dyrektyw wykładni celowościowej. Wywiódł, że zwolnienie przewidziane w art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19 stanowi reakcję na negatywne skutki epidemii i ma wspierać przedsiębiorców tracących możliwość zarobkowania. Wobec tego omawiane zwolnienie powinno objąć tych przedsiębiorców, którzy rzeczywiście prowadzą działalność bezpośrednio narażoną na straty w następstwie COVID-19 (por. wyroki sygn.: I GSK 829/21, I GSK 754/21, I GSK 575/21 - strona internetowa orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd ocenia, że przytoczone wyżej argumenty Naczelnego Sądu Administracyjnego są w pełni aktualne na gruncie § 10 rozporządzenia COVID-19. [...] pomija w swojej argumentacji, że jego dotychczasowe stanowisko nie tylko pozbawia prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania składek przedsiębiorców, którzy we wrześniu 2020 r. i w marcu 2021 r. faktycznie funkcjonowali w przeważającym zakresie w obszarach wymienionych w § 10 rozporządzenia COVID-19, ale jednocześnie prowadzi do przyznania tego przywileju przedsiębiorcom, którzy tylko formalnie, niezgodnie z rzeczywistością ujawnili w CEIDG i REGON kod PKD przeważającej działalności objęty zakresem § 10 wspomnianego rozporządzenia. Takie rozumienie analizowanej przesłanki zwolnienia z obowiązku opłacania składek, za jakim opowiedział się [...], nie daje się pogodzić ze standardami określonymi w art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. W istocie rzeczy prowadzi do dowolnego zwalniania z obowiązku opłacania składek. Niweczy społeczny cel tej instytucji w wyniku pomijania realiów konkretnego położenia wnioskodawcy. Powyższe rozważania prowadzą do konstatacji, że zaskarżona decyzja jest konsekwencją istotnego naruszenia przez [...] art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i art. 80 K.p.a., które może istotnie wpływać na wynik sprawy. W świetle prawa [...] nie był uprawniony do uchylenia się od obowiązku rzetelnego wyjaśnienia, jaki kod PKD należy przypisać przeważającej działalności Skarżącej we wrześniu 2020 r. i w marcu 2021 r., w zgodzie z prawdą obiektywną. Tylko w ten sposób sporna instytucja zwolnienia z obowiązku opłacania składek zrealizuje swój cel prawny i jednocześnie społeczny. Jeśli natomiast [...] nie znajdzie uzasadnionych podstaw do kwestionowania zgodności z rzeczywistością kodów PKD ujawnionych przez Skarżącą w CEIDG, w takim przypadku jego dotychczasowe argumenty nie mogą prowadzić do odmowy przyznania spornego zwolnienia. Istotne jest bowiem, że oba kody PKD wymieniane w sprawie są objęte § 10 ust. 2a rozporządzenia COVID-19. W dalszym postępowaniu [...] uwzględni stanowisko prawne przyjęte w ramach niniejszej sądowej kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Z tych powodów zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 ze zm.). Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 200, art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265). Obejmują one wynagrodzenie pełnomocnika ([...] zł) i opłatę od pełnomocnictwa ([...] zł).