I SA/Lu 584/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. K. o przyznanie kosztów reprezentacji z urzędu w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2011 r. p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu P. K. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 166,05 zł (słownie: sto sześćdziesiąt sześć złotych pięć groszy), obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 31,05 zł (słownie: trzydzieści jeden złotych pięć groszy) z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2014 r. (I SA/Lu 584/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę S. P. na wskazaną w sentencji decyzję. Od powyższego orzeczenia pełnomocnik strony - ustanowiony w ramach prawa pomocy - sporządził i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną w której zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu oświadczając, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wyrokiem z dnia 10 maja 2018 r. (I FSK 1398/14) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości oraz zaskarżoną decyzję organu podatkowego, pozostawiając jednocześnie powyższy wniosek do rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego obecnie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715 - dalej rozporządzenie). Do czynności, za które radca prawny ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do przepisu § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b wspomnianego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (...) radca prawny powinien otrzymać 50% opłaty określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Mając na uwadze, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była należność pieniężna, a wartość przedmiotu sprawy wynosiła 990 zł. Stąd, na podstawie § 8 pkt 2 rozporządzenia, kwota wynagrodzenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 180 zł. W związku z tym wynagrodzenie za sporządzenie przedmiotowej skargi kasacyjnej to kwota 135 zł (75%x180 zł). Jednocześnie, mając na uwadze przesłanki określone w § 4 ust. 2 rozporządzenia, referendarz sądowy nie znalazł podstaw do podwyższenia należnej pełnomocnikowi opłaty. W ocenie referendarza, udział pełnomocnika przejawiający się w sporządzeniu skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, uznać należało za niewykraczający poza zakres obowiązku należytego prowadzenia sprawy w charakterze pełnomocnika z urzędu. Dodatkowo wskazać należy, iż pełnomocnik został wyznaczony do 24 spraw skarżącego (o analogicznym stanie faktycznym i prawnym), co wiązało się z koniecznością składania pism procesowych - w tym skargi kasacyjnej - o tożsamej treści. Wskazaną powyżej opłatę, zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (obecnie 23 %). Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.