I SA/Lu 584/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 13 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do lipca 2016 r. - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a : - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do lipca 2016 r., A. Sp. z o.o. z siedzibą we W., reprezentowana przez doradcę podatkowego, zwróciła się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (w przypadku gdyby organ nie wstrzymał wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), powołując się na wysokość kwoty objętej zwrotem kwoty pieniężnej ([...] zł). Pełnomocnik Spółki powołała się przy tym na bilans na 2017 r., rachunek zysków i strat za styczeń-grudzień 2017 r., wprowadzenie do sprawozdania i sprawozdanie finansowe za 2017 r., rachunek zysków i strat za 2018 r. Argumentowała, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego spowoduje niemożność dalszego prowadzenia działalności Spółki, zagrożenie utraty płynności finansowej Spółki, niemożność spłaty ciążących na Spółce bieżących zobowiązań. Wykonanie decyzji spowoduje konieczność likwidacji podmiotu i miejsca pracy dla kierowcy. Postanowieniem z dnia [...] r. organ II instancji odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r poz. 1302 ze zm. – dalej: "Ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (por. post. NSA z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. I OZ 1236/14, system informacji prawnej LEX) Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego - zob. np. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 - SIP Lex. Dokonując oceny wniosku pełnomocnika skarżącej w kontekście wskazanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania decyzji stwierdzić należy, że nie zawiera on żadnych konkretnych informacji o sytuacji finansowej skarżącego, które uprawdopodabniałyby wyrządzenie stronie trudnych do odwrócenia skutków. Z wprowadzenia do sprawozdania finansowego za 2017 rok wynika, że nie mamy jednak w sprawie do czynienia z groźbą likwidacji Spółki – wynika z niego bowiem (pkt 3), że strata za 2017 rok w kwocie [...]zł zostanie pokryta z zysku z lat następnych, oraz że Spółka nie planuje zaprzestania działalności w 2018 roku. Danych dotyczących roku 2018 r. pełnomocnik nie dołączyła, zatem mając w dyspozycji zaoferowane Sądowi informacje o kondycji Spółki, mimo iż rachunek zysków i strat za rok 2017 r. nie jest korzystny dla Spółki, nie można jednak wywodzić skutecznie o groźbie nastąpienia skutków z art. 61 § 3 Ppsa. Mając do czynienia z tak sformułowanym wnioskiem nie można przyjąć, że zostały w sprawie spełnione przesłanki przewidziane art. 61 § 3 Ppsa, uzasadniające zastosowanie wobec strony instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.