I SA/Lu 585/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela uznającego za nieuzasadnione zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego pełnomocnik skarżącej Spółki zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Podniósł, że wykonanie postanowienia w całości mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zabezpieczenie dokonane na majątku skarżącej doprowadziło do tego, że nie jest ona w stanie prowadzić normalnej działalności gospodarczej, co skutkuje niemożliwością regulowania zobowiązań publicznoprawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przytoczony przepis zawiera regulację stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu, dotyczącą tymczasowej ochrony interesów strony skarżącej w toku zawisłego postępowania sądowoadministracyjnego. Należy przy tym podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i takiego wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w drodze egzekucji do takiego stanu rzeczy, który okaże się zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy jednak zaskarżony akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy takiego wykonania wymaga. Nie kwalifikują się do tak rozumianego wykonania te spośród nich, które dla sprowadzenia określonego w nich stanu prawnego lub faktycznego nie wymagają żadnych dodatkowych czynności uprawnionych podmiotów. Problem wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż objęty skargą akt (postanowienie wydane w przedmiocie stanowiska wierzyciela uznającego zarzuty na prowadzenia postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione) nie mieści się w katalogu aktów nadających się do wykonania. Bez znaczenia pozostaje, że jest ono elementem postępowania egzekucyjnego zmierzającego do wykonania obowiązku związanego z zaległościami podatkowymi skarżącej. Zatem zaskarżone postanowienie nie nadaje się do wykonania, gdyż nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w drodze ewentualnej egzekucji i nie kreuje żadnych uprawnień dla strony. Ewentualne wadliwości zaskarżonego postanowienia, na które wskazuje pełnomocnik skarżącej będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie uzasadniają wstrzymania wykonania postanowienia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a,. postanowił jak w sentencji.