I SA/Lu 587/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka Sędziowie WSA Monika Kazubińska-Kręcisz WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) Protokolant asystent sędziego Katarzyna Jacyniuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi J. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w L. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 sierpnia 2023 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.637.2023.1.MKA w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz J. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w L. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania. UZASADNENIE Zaskarżoną interpretacją indywidualną z dnia 23 sierpnia 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, dalej także "organ interpretacyjny", uznał za nieprawidłowe stanowisko J. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej, dalej: "wnioskodawca", "spółka", "skarżąca", dotyczące obowiązków płatnika w związku z wypłatą komplementariuszowi będącemu osobą fizyczną zaliczek na poczet udziału w zysku. Z uzasadnienia zaskarżonej interpretacji oraz akt sprawy wynika, że spółka będąca wnioskodawcą prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych od dnia 1 maja 2022 r., podlegając w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm.), dalej: "ustawa o CIT". Komplementariuszami spółki są: J. S. oraz J. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Komandytariuszem spółki jest zaś N. I. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. W trakcie roku podatkowego spółki, w ramach uzyskiwanego zysku oraz jak podaje spółka "możliwości płynnościowych", zamierza ona dokonywać na rzecz komplementariuszy wypłat zaliczek na poczet udziału w zysku spółki za ten rok podatkowy. Przedstawiwszy we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazany stan faktyczny spółka sformułowała następujące pytanie: "Czy Spółka będąca spółką komandytową, dokonując w trakcie roku wypłaty środków komplementariuszowi na poczet udziału w zyskach Spółki (jako zaliczka na poczet udziału w zysku) będzie zobowiązana jako płatnik, do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) od każdej wypłaconej zaliczki z zysku?" Zdaniem wnioskodawcy spółka wypłacając w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku na rzecz komplementariusza nie jest zobowiązana do pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego w trakcie roku. Będzie ona jednak zobowiązana do obliczenia, pobrania i zapłaty podatku na rzecz organu podatkowego po zakończeniu roku podatkowego, gdy jej wysokość dochodu za cały rok będzie znana. Argumentując na rzecz swojego stanowiska wnioskodawca zwrócił uwagę, że obowiązek zapłaty podatku powstaje dopiero wówczas, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe, co następuje, gdy możliwe jest określenie wysokości podatku należnego od spółki, tj. w dniu złożenia przez nią deklaracji CIT-8 za dany rok podatkowy. Jak zaś wynika z art. 30a ust. 6a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.), dalej: "ustawa o PIT", zryczałtowany podatek obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o CIT za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Skoro art. 30a ust. 6a ustawy o PIT odnosi się do podatku należnego obliczonego według art. 19 ustawy o CIT to znaczy, że chodzi wyłącznie o zaliczenie na poczet podatku zryczałtowanego od przychodów komplementariusza z tytułu udziału w zysku spółki podatku dochodowego od osób prawnych wynikającego z zeznania rocznego spółki komandytowej (CIT-8). W konsekwencji, jeżeli płatnik ma obowiązek pobrania podatku powinien posiadać dane niezbędne do jego wyliczenia, czyli musi znać jego wysokość. Obowiązek poboru podatku przez płatnika nastąpi zatem wówczas, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe. Bez takiego przekształcenia, płatnik nie będzie mógł prawidłowo wywiązać się ze swojego obowiązku, gdyż nie będzie miał podstaw do określenia wysokości podatku, który powinien pobrać od podatnika i przekazać właściwemu organowi podatkowemu. Zatem dopiero po złożeniu zeznania CIT-8 płatnik ma obowiązek pobrać zryczałtowany podatek z powyższego tytułu. Wypłacając komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, spółka nie ma natomiast obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. Oceniając stanowisko wnioskodawcy jako nieprawidłowe organ interpretacyjny w pierwszej kolejności przytoczył przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.), dalej: "O.p.", definiujące pojęcie płatnika oraz zasady jego odpowiedzialności. Następnie powołał on przepisy ustawy o PIT dotyczące przedmiotu opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz przychodów z kapitałów pieniężnych, a także z udziałów w zyskach osób prawnych, przepisy definiujące na potrzeby stosowania ustawy o PIT pojęcie spółki niemającej osobowości prawnej oraz spółki komandytowej i komandytowo-akcyjnej. Następnie organ interpretacyjny przytoczył treść art. 30a ust. 1 pkt 4 oraz ust 6a i 6b ustawy o PIT i stwierdził, że zasadą jest, iż obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. W odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody). Zgodnie z art. 41 ust. 4e spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c obowiązane są jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. Przychody uzyskane z dywidend i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, które zostały określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, są przychodami z kapitałów pieniężnych i powstają w momencie ich faktycznego uzyskania przez podatnika. Ustawodawca nie wymienił wśród przykładowych dochodów (przychodów) z udziału w zyskach osób prawnych wypłaty zaliczek na poczet dywidendy ani zaliczek na poczet zysku. Niemniej jednak wypłata tego rodzaju należności na rzecz wspólnika spółki jest traktowana jako faktyczne uzyskanie przychodu z udziału w zyskach takiej spółki. Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki powoduje więc powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spółka komandytowa, która dokonuje wypłaty należności z tytułu udziału w zyskach na rzecz komplementariusza - osoby fizycznej, ma obowiązek poboru zryczałtowanego 19% podatku dochodowego od osób fizycznych, z uwzględnieniem art. 30a ust. 6a-6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wynika z art. 41 ust. 4e tej ustawy. Dalej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zauważył, że wykładnia literalna art. 30a ust. 6a ustawy o PIT prowadzi do wniosku, że kwotę pomniejszenia podatku można ustalić dopiero wówczas, gdy znana jest wartość podatku dochodowego od osób prawnych należnego od dochodu spółki za rok podatkowy, w którym uzyskany został zysk dzielony między wspólników. Przesądza o tym użycie przez ustawodawcę w treści art. 30a ust. 6a sformułowania "za rok podatkowy". Nie ma zatem możliwości stosowania tego pomniejszenia w odniesieniu do wypłacanych wspólnikom w trakcie roku podatkowego zaliczek na poczet udziału w zysku za ten rok. Przepis art. 30a ust. 6c ustawy o PIT określa również zakres "czasowy" uprawnienia komplementariusza do omawianego pomniejszenia. Kwota wyliczona zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy w oparciu o wartość podatku należnego od dochodu spółki za dany rok podatkowy może pomniejszać podatek od wypłat uzyskiwanych przez wspólnika z udziału w zyskach spółki za ten rok podatkowy w okresie do 6 lat od końca tego roku podatkowego. Odwołując się do przytoczonych wyżej regulacji prawnych organ interpretacyjny konstatował, że zgodnie z treścią art. 41 ust. 4e ustawy o PIT spółka będzie zobowiązana pobierać jako płatnik zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów wypłacanych komplementariuszowi z tytułu udziału w zysku spółki komandytowej w formie zaliczek na poczet zysku. Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki spowoduje powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy. Momentem powstania tego obowiązku będzie moment wypłaty komplementariuszowi przychodu z udziału w zyskach osoby prawnej. Pobór podatku przez płatnika następuje bowiem "u źródła". Taka zasada jest podstawą konstrukcji instytucji płatnika podatku. Zdaniem organu interpretacyjnego ustawa podatkowa nie zawiera przepisów szczególnych, które pozwalałyby na "odroczenie" lub przesunięcie momentu poboru podatku. Jednocześnie na moment wypłaty przez spółkę zaliczek na poczet zysku nie będzie możliwości faktycznego pomniejszenia wartości pobieranego zryczałtowanego podatku dochodowego o kwotę pomniejszenia, o którym mowa w art. 30a ust. 6a-6c ustawy. Nie będzie bowiem jeszcze znana kwota podatku należnego od dochodu spółki komandytowej, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o CIT, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku (zaliczka na poczet udziału w zysku) został uzyskany. Jako płatnik spółka powinna zatem pobierać podatek według stawki 19%, bez pomniejszeń. Brak podstaw do uwzględnienia kwoty pomniejszenia przez płatnika nie oznacza, jak podał organ interpretacyjny, że podatnik nie będzie miał możliwości skorzystania z uprawnienia, o którym mowa w art. 30a ust. 6a-6c ustawy o PIT. Kwestia sposobu realizacji tego uprawnienia jest jednak indywidualną sprawą każdego z komplementariuszy spółki komandytowej, a nie spółki jako płatnika. W skardze na interpretację indywidualną wnioskodawca zarzucił naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 5 O.p. w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c) w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 6a oraz art. 41 ust. 4e ustawy o PIT poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że skoro nie będzie możliwe ustalenie w trakcie roku podatkowego wysokości pomniejszenia podatku dochodowego od osób fizycznych o kwotę podatku dochodowego od osób prawnych obliczonego proporcjonalnie do udziału komplementariusza spółki komandytowej w zysku tej spółki, to spółka komandytowa, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaty zaliczki na poczet zysku komplementariusza, obowiązana jest pobrać ten podatek w całości, bez pomniejszeń, pomimo tego, że skoro wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych podlegającego poborowi znana jest dopiero po określeniu wysokości pomniejszającego ten podatek podatku dochodowego od osób prawnych spółki komandytowej, a więc po zakończonym roku podatkowym i złożeniu zeznania CIT-8, to ze względu na brak konkretyzacji zobowiązania podatkowego i znajomości wysokości podatku, jaki należy pobrać od podatnika, nie sposób uznać, że powstaje zobowiązanie podatkowe, zwłaszcza że żaden z przepisów podatkowych rangi ustawy nie przewiduje opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wypłat zaliczek na poczet zysku komplementariusza wypłacanych mu w ciągu roku obrotowego; - art. 5 O.p. w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 6a oraz art. 41 ust. 4e ustawy o PIT poprzez przyjęcie, że opodatkowaniu podlegają zaliczki na poczet zysku komplementariusza wypłacane w ciągu roku obrotowego, podczas gdy stanowisko takie jest nieuzasadnione i sprzeczne z przepisami ustawy o PIT, bowiem przedmiotem opodatkowania jest udział komplementariusza w zysku spółki, zaś powstanie przychodu z tego tytułu następuje dopiero po podjęciu uchwały o podziale zysku wynikającego z zatwierdzonego sprawozdania finansowego spółki; - art. 9 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT poprzez przyjęcie, że zaliczka na poczet udziału w zysku komplementariusza jest przychodem (dochodem) z udziału w zyskach osób prawnych, podczas gdy przedmiotem opodatkowania może być jedynie dochód rozumiany jako definitywne przysporzenie majątkowe podatnika, a zaliczka na poczet udziału w zysku, z uwagi na swój zwrotny charakter, takim dochodem (przychodem) nie jest; 2) przepisów prawa procesowego, tj. art. 2a O.p. w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 6a oraz art. 41 ust. 4e ustawy o PIT poprzez uznanie, że skoro nie jest możliwe ustalenie w trakcie roku podatkowego wysokości podatku dochodowego od osób prawnych, który pomniejszałby podatek dochodowy od osób fizycznych od zaliczki na poczet zysku komplementariusza, to spółka komandytowa powinna pobrać podatek bez pomniejszeń, co uznać należy za naruszenie zasady rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść podatnika. Formułując powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji wniósł o oddalenie skargi. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga jest zasadna. Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: "P.p.s.a." Oznacza to, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie. W przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. Wskazać także należy, że zgodnie z art. 57a P.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na podstawie art. 146 P.p.s.a. stosując odpowiednio art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a., sąd zaś uchyla zaskarżoną interpretację, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jako przepisy podlegające interpretacji skarżąca wskazała we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego przepisy art. 30a ust. 1 pkt 4 oraz ust. 6a ustawy o PIT. Składając wniosek skarżąca jako spółka komandytowa będąca płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, zadała pytanie, czy dokonując w trakcie roku wypłaty środków komplementariuszowi na poczet udziału w zyskach spółki, tj. zaliczki na poczet udziału w zysku, będzie zobowiązana jako płatnik, do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT od każdej wypłaconej zaliczki z zysku. Zdaniem skarżącej nie będzie ona miała takiego obowiązku, przede wszystkim ze względu na treść przepisu art. 30a ust. 6 powołanej ustawy, zawierającego mechanizm obliczania kwoty podatku od środków wypłacanym komplementariuszom, odwołujący się do danych dotyczących całego roku podatkowego spółki. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się ze skarżącą co do tego, że mechanizm pomniejszania zryczałtowanego podatku zawarty art. 30a ust. 6a ustawy o PIT odwołuje się do danych dotyczących całego roku podatkowego spółki będącej płatnikiem. Uznając stanowisko wyrażone przez skarżącą za nieprawidłowe, organ interpretacyjny wyraził natomiast stanowisko, zgodnie z którym spółka jako płatnik ma obowiązek pobierania zryczałtowanego podatku od zaliczek na poczet udziału w zysku wypłacanych w ciągu roku podatkowego, bez zastosowania mechanizmu jego pomniejszania wynikającego z przepisu art. 30a ust 6a ustawy o PIT, skoro nie można tego mechanizmu zastosować w ciągu roku podatkowego. Istota sporu między stronami postępowania przed sądem administracyjnym, sprowadza się zatem do tego, czy spółka jako płatnik, wypłacając komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczkę na poczet zysku jest zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku. Jeżeli zaś taki obowiązek istnieje, to w jaki sposób powinna zostać obliczona wysokość tego podatku. Należy zatem zauważyć, że podstawę nałożenia na spółkę obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego stanowi art. 41 ust. 4e ustawy o PIT, zgodnie z którym, spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, tj. m.in. spółki komandytowe mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązane są jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. Zgodnie z treścią art. 30 a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, od uzyskanych dochodów (przychodów) z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a. Art. 52a formułuje zwolnienia z podatku dochodowego, które nie są objęte wnioskiem o interpretację indywidualną. Z kolei art. 30a ust. 6a stanowi, iż zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Zauważyć jednocześnie trzeba, że zgodnie z treścią art. 24 ust. 5 ustawy o PIT, momentem uzyskania przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest moment faktycznego uzyskania przychodu z tego udziału. Oznacza to, że w momencie zaliczkowej wypłaty na poczet zysku po stronie komplementariusza powstaje obowiązek podatkowy. Z treści art. 41 ust. 4e ustawy o PIT wynika, że spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. Ustawodawca wyraźnie i jednoznacznie wskazał zatem w jaki sposób płatnik powinien obliczyć podatek. Nie ma więc wątpliwości, że chcąc pobrać zryczałtowany podatek od wypłat komplementariuszowi udziału w zysku, spółka jako płatnik powinna go wyliczyć z uwzględnieniem zasad przewidzianych w art. 30a ust. 6a-6e. Jak zaś wynika z treści art. 30a ust. 6a ustawy o PIT, zryczałtowany podatek obliczony od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o CIT, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Podkreślić trzeba, że powołany przepis normujący mechanizm pomniejszania pobieranego przez płatnika zryczałtowanego podatku odwołuje się m.in. do parametru, jakim jest podatek należny od spółki będącej płatnikiem za rok podatkowy. Podatek należny za rok podatkowy wynika zaś dopiero z zeznania rocznego podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, w tym przypadku spółki komandytowej, będącej zgodnie z treścią art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Jeśli zatem do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z treścią art. 30a ust. 6a ustawy o PIT, konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego od spółki komandytowej, to obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe dopiero w momencie obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 ustawy o CIT. Dopiero bowiem wówczas będzie mogła zostać obliczona wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza. Wtedy dopiero spółka komandytowa jako płatnik będzie mogła zrealizować swój obowiązek polegający na obliczenia podatku, pobraniu i wpłaceniu go właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób płatnik może zrealizować wynikający z powołanego wyżej art. 41 ust. 4e ustawy o PIT obowiązek pobrania podatku z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e powołanej ustawy. Logiczną konsekwencją unormowanego przez ustawodawcę w przedstawiony wyżej sposób mechanizmu obliczania zryczałtowanego podatku z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, jest norma zgodnie z którą płatnik będący spółką komandytową wypłacając komplementariuszowi zaliczki na poczet udziału w zysku nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. Należy też zwrócić uwagę, ze z treści art. 41 ust. 4a ustawy o PIT expressis verbis wynika, że płatnik ma obowiązek pobierania od dochodu (przychodu) z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych zryczałtowanego podatku dochodowego, a nie zaliczek na ten podatek. Dokonując powyższej oceny Sąd podzielił stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 grudnia 2020 r., sygn. akt II FSK 2048/18. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 146 P.p.s.a. stosując odpowiednio art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., uchylił zaskarżoną interpretację. Orzeczenie w sprawie zwrotu kosztów postepowania obejmujących uiszczony wpis, wynagrodzenie dla pełnomocnika skarżącej będącego radcą prawnym oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa znajduje uzasadnienie w treści art. 200 i 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1935).