I SA/Lu 59/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2004r. postanawia : przyznać I. D. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący w terminie do jego opłacenia złożył pismo z 2 marca 2010r. wraz z urzędowym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy, zaznaczając w nim, iż wnosi o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). W oparciu o dane zawarte w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentach stwierdzić należy, że strona skarżąca wykazała istnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym – zwolnienia od kosztów sądowych. Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i studiującym synem. Jedynym źródłem utrzymania rodziny (skarżący wg. oświadczenia nie prowadzi już działalności gospodarczej) jest renta skarżącego w kwocie [...] zł do wypłaty (wysokość renty określona decyzją KRUS z [...]) i renta jego żony w wysokości [...] zł netto. Odnośnie stanu majątkowego skarżący wykazał, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, jak również żadnych zasobów finansowych. Właścicielem majątku nieruchomego (domu o pow. [...] m2, nieruchomości rolnej o pow. [...] ha) jak również majątku ruchomego (samochodu ciężarowego i przyczepy ciężarowej) jest syn skarżącego, jednakże cały ten majątek został zajęty przez organy podatkowe. Skarżący podniósł, że dochód z otrzymywanych świadczeń jest w całości przeznaczany na koszty bieżącego utrzymania, (w tym m.in. opłatę energii, wody, telefonu, na które to wydatki przedstawił stosowne faktury i dowody wpłat) i brakuje mu środków na koszty leczenia (skarżący posiada wiele schorzeń, m.in. schorzenia [...], [...], [...], [...]). Biorąc pod uwagę sytuację materialną skarżącego (niski dochód rodziny, brak oszczędności, a także majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów sądowych), jak również sytuację zdrowotną skarżącego, z którą wiąże się przeznaczanie znacznych kwot na leczenie, uznać należy, że uiszczenie kosztów sądowych nastąpiłoby z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niego i jego rodziny. Z wymienionych względów zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.