I SA/Lu 59/11

WyrokWSA w Lublinie2011-10-05

Skład orzekający: Wiesława Achrymowicz, Małgorzata Fita, Irena Szarewicz-Iwaniuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy może ustalić zobowiązanie w podatku leśnym na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów, nawet jeśli podatnik kwestionuje te dane i twierdzi, że jest wyłącznym właścicielem działki?
Ratio decidendi
Organ podatkowy jest związany danymi zawartymi w ewidencji gruntów przy wymiarze podatków, zgodnie z przepisami Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Podatnik nie może skutecznie podważać tych danych w postępowaniu podatkowym, jeśli nie wszczął odrębnego postępowania dotyczącego sprostowania ewidencji gruntów. W przypadku współwłasności, obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach, a rozliczenia między nimi następują poza postępowaniem podatkowym.
Stan faktyczny
Skarżący R. K. kwestionował decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego ustalającą zobowiązanie w podatku leśnym na 2010 r. dla działki, której był współwłaścicielem według ewidencji gruntów. Skarżący twierdził, że jest wyłącznym właścicielem działki z tytułu dziedziczenia i że zmiana w ewidencji nastąpiła bez podstawy prawnej. Organ podatkowy oparł się na danych z ewidencji gruntów, wskazując na współwłasność działki.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca), Sędziowie WSA Małgorzata Fita,, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant Referent stażysta Paulina Zając, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 października 2011 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku leśnego na 2010 r. oddala skargę. I SA/Lu 59/11 UZASADNIENIE 1. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło R. K., F. B., R. G., D. K., M. K., M. K., D. K., J. K., J. i M. M. zobowiązanie w podatku leśnym na 2010 r. z tytułu współwłasności działki nr [...]o symbolu ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości T.K., gmina T. Organ podatkowy uzasadniał, że podmioty opodatkowania o statusie współwłaścicieli w częściach określonych ułamkiem i przedmiot opodatkowania, przyjął zgodnie z wiążącą ewidencją gruntów. W podstawie prawnej wskazał art. 1 ust. 1-2, art. 3, art. 6 ust. 3 ustawy z 30 października 2002 r. o podatku leśnym / Dz.U.02.200.1682 ze zm. – u.p.l. / oraz art. 21 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa / Dz.U. 05.8.60. ze zm. – o.p. /. 2. R.K. złożył skargę na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wniósł o jej uchylenie. Argumentował, że jest właścicielem działki nr [..] w całości. Uzyskał prawo własności z tytułu dziedziczenia po ojcu. Zmiana w ewidencji gruntów nastąpiła bez podstawy prawnej. Nie podejmował żadnych czynności prawnych, zmieniających zakres jego prawa własności. Dlatego błędnie ustalono wymiar podatku rolnego. Podejmował starania o skorygowanie stanu prawnego ujawnionego w ewidencji gruntów, które nie przyniosły rezultatu. 3. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Podtrzymało stanowisko, argumenty, przedstawione w zaskarżonej decyzji. 4. Uczestnicy postępowania sądowego nie zajęli stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 5. Skarga jest niezasadna i jako taka nie podważa legalności zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. 6. Ocenę prawną należy rozpocząć od zasadniczego stwierdzenia, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne / Dz.U.10.193.1287 ze zm. - p.g.k. /, dane zawarte w ewidencji gruntów stanowią dla organu podatkowego podstawę wymiaru podatków. Ewidencję gruntów prowadzą starostowie zgodnie z art. 22 ust. 1 p.g.k. W tym stanie prawnym skarżący nie może skutecznie w postępowaniu przed organem podatkowym podważać danych ujawnionych w ewidencji gruntów, wywodzić prawo do przedmiotu opodatkowania w niej nieujawnione, z pominięciem postępowania właściwego dla rozstrzygania sporu o treść ewidencji gruntów. Rozstrzyganie sporu o treść ewidencji gruntów nie należy do organu podatkowego, należy do innego organu, w odrębnym postępowaniu. 7. Zgodnie z ewidencją gruntów działka nr [...] jest oznaczona symbolem [...]. Tak oznaczone grunty są lasem w rozumieniu § 68 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków / Dz.U.01.38.454 / i są przedmiotem opodatkowania podatkiem leśnym stosownie do art. 1 ust. 1-2 u.p.l. 8. Podatnicy nie twierdzili w postępowaniu podatkowym, by działka nr [...] była zajęta na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż działalność leśna w rozumieniu art. 1 ust. 1, 3 u.p.l. 9. Z ewidencji gruntów wynika, że działka nr [...] jest przedmiotem współwłasności na mocy postanowienia sądowego w sprawie Ns 749/09. Rozstrzyganie sporu o własność nie jest objęte kompetencją, uprawnieniem organu podatkowego w postępowaniu, zmierzającym do wydania decyzji wymiarowej. Zgodnie z ewidencją gruntów R. K., F. B., R. G., D. K., M. K., M. K., D. K., J. K., J. i M. M. są współwłaścicielami działki nr [...] w częściach ułamkowych / R. K. do 8/72 części /. Współwłaściciele są podatnikami podatku leśnego, a obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach wprost zgodnie z art. 2 ust. 4 u.p.l. 10. W myśl zasad odpowiedzialności solidarnej kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych / solidarność dłużników /. Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Powyższe wynika z art. 91 i art. 92 § 1 o.p. w powiązaniu z art. 366 § 1 – § 2 ustawy Kodeks cywilny / Dz.U.64.16.93 ze zm. /. Przy tej ustawowej konstrukcji solidarnej odpowiedzialności podatników wobec organu podatkowego także spór o wielkość udziału każdego z podatników solidarnych we współwłasności przedmiotu opodatkowania pozostaje bez prawnego znaczenia dla zakresu obowiązku podatkowego. Każdy ze zobowiązanych solidarnie współwłaścicieli, podatników odpowiada wobec organu podatkowego za całość zobowiązania aż do zapłaty czy wyegzekwowania całości podatku. Wielkość udziału każdego ze współwłaścicieli we współwłasności przedmiotu opodatkowania będzie istotna dopiero przy rozliczeniach między współwłaścicielami z tytułu zapłaty czy wyegzekwowania podatku. Te rozliczenia między współwłaścicielami następują poza postępowaniem podatkowym, pozostają poza zakresem kompetencji, kognicji organu podatkowego. 11. Dla zupełności sądowej kontroli legalności zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, że wysokość ustalonego podatnikom solidarnym zobowiązania podatkowego w podatku leśnym wprost wskazuje, że organ podatkowy uwzględnił podstawę opodatkowania z art. 3 u.p.l., wysokość podatku z art. 4 ust. 1, 4 u.p.l. w powiązaniu z komunikatem Prezesa GUS / M.P.09.69.896 /. Ustalenie osobom fizycznym zobowiązania w podatku leśnym na rok podatkowy decyzją ma podstawę prawną w art. 6 ust. 3 u.p.l. 12. Z tych względów niezasadna skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U.02.153.1270 ze zm. /.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło