I SA/Lu 590/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2013 r. wraz ze stosownym pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "ppsa") - skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi liczony z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 83 ppsa, upływał z dniem 27 maja 2013 r. Z akt sprawy, wynika, że w tym dniu skarżący wniósł za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego skargę wskazując jako adresata Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Wskazana wyżej zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie oznacza, że w przypadku jej wniesienia bezpośrednio do sądu, sąd zobligowany jest do przekazania jej właściwemu organowi. O zachowaniu terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej. W sprawie niniejszej skarga do sądu wpłynęła w dniu 29 maja 2013 r. (prezentata biura podawczego k. 2 akt sądowych), a w dniu 31 maja 2013 r. została nadana w urzędzie pocztowym, na adres Dyrektora Izby Skarbowej (koperta k. 4 akt sądowych). W tych okolicznościach, skargę uznać należy za spóźnioną i odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.