I SA/Lu 592/07
PostanowienieWSA w Lublinie2007-10-18
Skład orzekający: Asesor WSA Wojciech Kręcisz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej, który nie został uzasadniony przez skarżącego, powinien zostać uwzględniony?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie uzasadnili swojego wniosku, nie wykazując istnienia przesłanek w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie tych przesłanek obciąża wnioskodawcę.Stan faktyczny
E. i S. B. złożyli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Wniosek o wstrzymanie wykonania nie został przez skarżących w żaden sposób uzasadniony. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Lublin, dnia 18 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i S. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W dniu [...] E. i S. B. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został przez skarżących w żaden sposób uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270, z późn. zm./ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – zgodnie z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków /z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie/, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.
Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 niepubl. – Lex Polonica). Uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne.
Jak wskazano na wstępie skarżący wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie uzasadnili i nie próbowali nawet wykazać, że wskazane wyżej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji faktycznie w sprawie niniejszej zaistniały.
Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło