I SA/Lu 592/11

Dnia 27 stycznia 2012 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od kwietnia do października 2008 roku – zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu p o s t a n a w i a - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu. W toku postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2008 roku, strona została wezwana do uzupełnienia w siedmiodniowym terminie braków formalnych skargi (złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi – k.13) oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Z akt sądowych wynika, że doręczenie przesyłki zawierającej wezwania miało miejsce w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz., 1270 ze zm.), dalej "ppsa". W dniu 14 grudnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynął wniosek spółki "o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i wniosku o przyznanie prawa pomocy". Jednocześnie, braki o których mowa zostały uzupełnione (na skutek wezwania do uiszczenia wpisu spółka nadesłała PPF). W uzasadnieniu spółka podnosiła, że o wezwaniach z Sądu dowiedziała się z rozmowy telefonicznej, która odbyła się 5 grudnia 2011 r. z Kierownik Sekretariatu I Wydziału WSA. Na skutek informacji uzyskanych podczas tej rozmowy Spółka na własną rękę dowiedziała się, że awizo z informacją o przesyłce z Sądu, adresowanej na skarżącą i złożonej w placówce pocztowej na okres 14-u dni, dwukrotnie zostało doręczone innemu podmiotowi gospodarczemu, mającemu swoją siedzibę również w L., ul.[...]. Na potwierdzenie takiego stanu rzeczy strona dołączyła do przedmiotowego wniosku oświadczenie B.. (k.29), z którego wynikało, ze w okresie od 5 do 14 października 2011 r. listonosz dwukrotnie pozostawił w siedzibie firmy awizo adresowane na A., do której odbioru B. nie była upoważniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, jak stanowi art. 88 ppsa. O niedopuszczalności wniosku możemy mówić w przypadkach, m.in., gdy nie było uchybienia terminu (por. komentarz do art. 88 "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. Tadeusza Wosia, str. 88). Skoro, jak wynika z wniosku Spółki i dołączonego do niego oświadczenia B. awiza dotyczące przesyłki sądowej nie trafiały do rąk właściwego adresata, i otrzymywał je inny podmiot mający siedzibę w tym samym budynku, to nie można przyjąć, że nastąpił w sprawie skutek doręczenia tej przesyłki w trybie art. 73 ppsa. Domniemanie doręczenia przesyłki stronie, wywierające skutek doręczenia jest trybem szczególnym, dlatego tryb jego doręczenia nie może budzić wątpliwości, zwłaszcza co do tego, iz adresat w został zawiadomiony o nadejściu przeznaczonego dla niego pisma sadowego oraz miejscu w którym może je odebrać. Nie można zatem przyjąć, że bieg terminu do uzupełnienia braków skargi i wniosku o przyznanie prawa pomocy rozpoczął swój bieg. Skoro zatem w niniejszej sprawie nie doszło do uchybienia terminu, wniosek o jego przywrócenie jest niedopuszczalny, a tym samym podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 ppsa