I SA/Lu 595/11

PostanowienieWSA w Lublinie2011-12-15

Skład orzekający: Anna Puton-Mazurkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej można przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od opłat sądowych powyżej kwoty 100 zł, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od opłat sądowych powyżej kwoty 100 zł zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Całkowite zwolnienie od kosztów sądowych jest zarezerwowane dla osób ubogich, które nie są w stanie wygospodarować żadnych środków na koszty sądowe. W przypadku skarżącej, posiadającej stały dochód i pewne zasoby, uiszczenie opłat sądowych do kwoty 100 zł mieści się w jej możliwościach finansowych.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu wskazała na trudną sytuację finansową spowodowaną problemami z nierzetelnymi przedsiębiorcami i decyzją organu podatkowego. Przedstawiła swoje dochody, koszty utrzymania oraz posiadany majątek. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek, biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącej oraz wysokość kosztów sądowych.
Rozstrzygnięcie
I. Przyznano M. S. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od opłat sądowych powyżej kwoty 100 zł. II. Odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące styczeń – październik 2008 r. postanawia: I. Przyznać M. S. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od opłat sądowych powyżej kwoty 100 zł (sto złotych). II. Odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie do jego opłacenia, skarżąca nadesłała wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca wezwana do usunięcia braków formalnych wniosku przez oznaczenie żądanego zakresu prawa pomocy, w terminie usunęła wskazane braki wskazując, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku złożonego na urzędowym formularzu skarżąca podniosła, że znajduje się trudnej sytuacji finansowej, do której przyczyniły się perturbacje prawno-finansowe wywołane m.in. błędnie podjętą współpracą z nierzetelnymi przedsiębiorcami. Decyzja organu podatkowego wydana w celu zabezpieczenia przybliżonej kwoty, właściwie uniemożliwiła jej prowadzenie dalszej działalności gospodarczej, która została zawieszona. Wobec zaistniałej sytuacji niezbędna okazała się dla skarżącej profesjonalna pomoc prawno-finansowa (radcy prawnego i doradcy podatkowego), której koszty stanowią wysokie obciążenie dla jej budżetu. W dalszej części wniosku skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada majątku nieruchomego, ani żadnych zasobów pieniężnych. Posiada samochód osobowy marki [...] o wartości ok. [...] zł objęty zastawem rejestrowym i zabezpieczeniem komorniczym. Skarżąca utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] zł (wynagrodzenie za wrzesień 2011 r. ) + [...] zł (dodatki i premie za sierpień 2011 r.). Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała dokumenty źródłowe i dodatkowe oświadczenie, z którego wynika, że zamieszkuje w lokalu należącym do rodziców, którzy partycypują w kosztach jego utrzymania. Podała, iż do stałych miesięcznych kosztów utrzymania należą: telefon – [...] zł; czynsz za mieszkanie – [...] zł; TV i Internet – [...] zł; energia – [...] zł; gaz – [...]; koszty dojazdu do pracy – [...] zł;, koszty wyżywienia – [...] zł; pozostałe koszty – [...] zł (przy czym skarżąca nie uściśliła co do nich należy). Na potwierdzenie wysokości opłat za telefon, energię, gaz, TV i Internet skarżąca nadesłała potwierdzone za zgodność z oryginałem faktury VAT i dowody zapłaty. Ponadto skarżąca nadesłała zaświadczenie o wysokości średniego miesięcznego wynagrodzenia brutto z okresu ostatnich trzech miesięcy, które wyniosło [...] zł brutto, [...] zł netto i [...] zł do wypłaty (po dokonaniu potrąceń na podstawie tytułów wykonawczych). Skarżąca w dodatkowym nadesłanym na wezwanie oświadczeniu podała również, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza pod nazwą [...] M. S. zawieszona została [...] 2010 r., natomiast [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w której posiada udziały będące przedmiotem zabezpieczenia komorniczego, jest podmiotem aktywnym jedynie formalnie, nie prowadzącym czynnej działalności gospodarczej. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej zwolnienia od opłat sądowych ponad kwotę 100 zł. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W pierwszej kolejności podnieść należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach – z jednej strony z uwzględnieniem występujących w danej sprawie obciążeń finansowych, z drugiej strony zaś z uwzględnieniem możliwości finansowych strony wnioskującej o prawo pomocy. Odnosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej stwierdzić należy, że do kosztów sądowych na obecnym etapie sprawy należy wpis sądowy od skargi w wysokości [...] zł (§ 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 221, poz. 2193/). Pozostałe ewentualne koszty sądowe, które mogą, ale nie muszą wystąpić tj. opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, opłata sądowa od zażalenia (za wyjątkiem wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej, który wynosi połowę wpisu sądowego od skargi), nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 zł (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych /Dz.U. Nr 221, poz. 2192/ oraz § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Ponadto oceniając możliwości płatnicze strony, referendarz miał na względzie, że skarżąca w dwóch innych sprawach o sygn. akt: I SA/Lu 593/11 i I SA/Lu 594/11 również wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (koszt wpisu sądowego od skargi w sprawie I SA/Lu 593/11 wynosi [...] zł, a w sprawie I SA/Lu 594/11 – [...] zł). Porównując wielkość kosztów sądowych w sprawie niniejszej (przy uwzględnieniu wysokości kosztów sądowych w pozostałych sprawach, w których skarżąca wniosła o prawo pomocy) do możliwości płatniczych skarżącej, stwierdzić należy, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów opłat sądowych powyżej kwoty 100 zł bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów oraz na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I postanowienia. Jednocześnie brak jest podstaw do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych w całości ma zastosowanie w przypadku osób ubogich, które ze względu na sytuację życiową (brak pracy, nieuzyskiwanie żadnych dochodów, korzystanie z pomocy społecznej), mimo największych starań, nie są w stanie wygospodarować środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych. W oparciu o dane zawarte w urzędowym formularzu i nadesłanych dokumentach, stwierdzić należy, że sytuacja materialna skarżącej nie należy do skrajnie trudnych. Skarżąca ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe korzystając z mieszkania należącego do rodziców, którzy partycypują w kosztach jego eksploatacji (mimo stosownego pytania skarżąca nie wskazała w jakich częściach). Skarżąca nie ma nikogo na utrzymaniu. Osiąga stały dochód z wynagrodzenia za pracę – [...] zł brutto, tj. [...] zł do wypłaty (przy czym należy wskazać że dochód ten zwiększył się o ponad [...] zł w kwocie wynagrodzenia do wypłaty w porównaniu z okresem, w którym badana była jej sytuacja materialna w związku ze złożonymi wnioskami o przyznanie prawa pomocy w sprawach I SA/Lu 747/10 i I SA/Lu 764/10). Skarżąca jest w posiadaniu samochodu osobowego o wartości ok. [...] zł. Jak wynika z odpisu z rejestru przedsiębiorców z dnia 4 listopada 2011 r. złożonego w sprawie I SA/Lu 631/11 skarżąca posiada [...] udziałów o wartości [...] zł w [...] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (czego nie wykazała w urzędowym formularzu). Dopiero odpowiadając na wezwanie referendarza skarżąca wskazała, że posiada udziały w tej spółce informując jednocześnie, że stanowią one przedmiot zabezpieczenia komorniczego, a spółka nie prowadzi czynnej działalności gospodarczej i odnotowuje straty finansowe. Spółka działalności jednakże nie zakończyła, w rejestrze przedsiębiorców brak bowiem informacji o rozwiązaniu spółki, czy też prowadzonym wobec spółki postępowaniu upadłościowym, likwidacyjnym, naprawczym. W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że uiszczenie opłat sądowych do kwoty 100 zł w sprawie niniejszej (i w pozostałych sprawach, w których skarżąca złożyła wnioski o prawo pomocy), leży w granicach realnych możliwości finansowych strony. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, p.p.s.a., orzeczono jak w pkt II postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło