I SA/Lu 596/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 9 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W toku postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi W. D.na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. w zakresie odmowy umorzenia zaległości wraz z odsetkami, złożył wniosek, datowany na dzień 30 sierpnia 2007 r. o "wstrzymanie egzekucji komorniczej do czasu zakończenia sprawy". Uzasadniając wniosek W. D.podał, iż na obecnym etapie postępowania egzekucyjnego wobec niego, planowane jest zajęcie przez komornika przedmiotów codziennego użytku, bez których niemożliwa będzie egzystencja rodziny skarżącego, jako że są to: stare meble, łóżka, kuchnia, lodówka, telewizor. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z przepisów powołanej wyżej ustawy nie wynika, aby w związku z wniesieniem skargi na decyzję podatkową sąd uprawniony był do "wstrzymania egzekucji komorniczej" Z punktu widzenia prawa rozstrzygniecie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie jest tożsame rozstrzygnięciem w przedmiocie wstrzymania egzekucji komorniczej co do obowiązku wynikającego z zaskarżonego aktu, jednak strona może postrzegać ich skutki jako analogiczne, bowiem oba czasowo tamują przymusowe wykonanie określonego obowiązku. Wobec tego wniosek strony skarżącej, sformułowany jako żądanie wstrzymania egzekucji komorniczej, należało potraktować jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niezależnie od powyższego zważyć należy, iż W.D. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej . utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami. Bezspornym jest, iż zaskarżona decyzja nie jest decyzją wymiarową. Wykonaniu mogą więc podlegać tylko decyzje określające wysokość powstałych zaległości podatkowych, a nie decyzja będąca przedmiotem skargi. Tym samym, jak wynika z przytoczonej powyżej wykładni art. 61 ( 3 zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, w zakresie umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami, nie nadaje się do wykonania i nie można dokonać jej wstrzymania. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.