I SA/Lu 597/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu w zakresie zażalenia pełnomocnika skarżącego na rozstrzygnięcie z pkt II postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie sygn. akt I SA/Lu 597/13 z dnia 24 października 2013 r. p o s t a n a w i a I. uwzględnić zażalenie w całości i uchylić pkt II postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie sygn. akt I SA/Lu 597/13 z dnia 24 października 2013 r.; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz I. P. [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dnia 20 czerwca 2013 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wniesiona za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, skarga I.P. na decyzję wymienionego organu z dnia 30 kwietnia 2013 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu. Od powyższej skargi w dniu 3 października 2013 r., skarżący uiścił wpis stały w wysokości 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r., w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm. dalej "rozporządzenia"). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wobec wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji z dnia [...] uwzględniającej skargę w całości, uchylającej zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i umarzającą postępowanie w sprawie. W konsekwencji powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia [...] umorzył postępowanie i zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz I. P. kwotę [...] tytułem zwroty kosztów postępowania, bez uwzględnienia wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego – radcy prawnego. W zażaleniu pełnomocnik skarżącego nie zgodził się z rozstrzygnięciem zawartym w pkt II wymienionego postanowienia. Wskazał, iż na kwotę zasądzoną od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego winna składać się także kwota za zastępstwo procesowe według norm przypisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.- dalej p.p.s.a.). jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe (205 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd rozstrzygając o kosztach postępowania w pkt II postanowienia z dnia 24 października 2013 r., nie uwzględnił kosztów wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 240 zł należnych stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j.Dz.U.2013.490). Skoro bowiem przedmiotem sprawy jest odpowiedzialność podatkowa członka zarządu, to w sprawie nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia o której mowa w art. 216 p.p.s.a., a zatem na łączną kwotę [...] powinny składać się: wpis stały w wysokości [...] [...] tytułem opłaty skarbowej uiszczonej od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości [...] Mają na uwadze powyższe, wobec uznania zażalenia pełnomocnika skarżącego za oczywiście uzasadnione należało stosownie do art. 195 § 2 w zw. z art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.