I SA/Lu 598/21

PostanowienieWSA w Lublinie2022-01-20

Skład orzekający: Monika Kazubińska-Kręcisz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo zatytułowane „Pozew przeciwko [...]”, dotyczące kwestii postępowania egzekucyjnego, powinno zostać potraktowane jako skarga do sądu administracyjnego, a jeśli tak, to czy jego braki formalne uzasadniają odrzucenie skargi?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie usunął braków formalnych pisma, mimo wezwania sądu. Pismo nie zawierało wskazania zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności organu administracji, co jest wymogiem formalnym skargi do sądu administracyjnego zgodnie z art. 57 § 1 PPSA. Niespełnienie tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożył pismo zatytułowane „Pozew przeciwko [...]”, dotyczące postępowania egzekucyjnego, umorzenia składek i odszkodowania za zajęcie konta. Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy podtrzymuje stanowisko o nadaniu pismu biegu jako skardze oraz do usunięcia braków formalnych skargi, w tym wskazania zaskarżonej decyzji. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Postępowanie egzekucyjne zostało w międzyczasie umorzone, a zajęcie konta uchylone.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W. z dnia [...] października 2021 r., wniesionej za pośrednictwem [...] postanawia skargę odrzucić. W dniu [...] października 2021 r. skarżący złożył za pośrednictwem [...] pismo, datowane na dzień [...] października 2021 r. i zatytułowane jako "Pozew przeciwko [...]". Odniósł się w nim do kwestii prowadzonego postępowania egzekucyjnego, umorzenia zaległych składek i odszkodowania za zajęcie konta bankowego. Jak wynika z przedłożonych przez organ akt, postępowanie egzekucyjne zostało umorzone postanowieniem z dnia [...] listopada 2021 r., tego samego dnia zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zostało uchylone. W wykonaniu zarządzenia z dnia [...] listopada 2021 r. skarżący został wezwany do wyjaśnienia, czy podtrzymuje swoje stanowisko, wyrażone w piśmie z dnia [...] października 2021 r. i uważa za zasadne nadanie mu biegu jako skardze, pod rygorem przyjęcia, że intencją skarżącego było nadanie pismu dalszego biegu jako skardze. Jeżeli zaś pismo ma być traktowane jako skarga do sądu administracyjnego – także do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie, doręczone skarżącemu w dniu [...] grudnia 2021 r., pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. - dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy i określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skutkiem nieuzupełnienia braków skargi jest jej odrzucenie, co wynika z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący nie odpowiedział na wezwanie sądu o wyjaśnienie, czy podtrzymuje stanowisko i uważa za zasadne nadanie biegu pismu jako skardze. Wobec treści pouczenia, skierowanego do skarżącego, pismo należało zatem traktować jako skargę. Nie mogła ona jednak otrzymać dalszego biegu wobec niespełnienia warunków formalnych, a w szczególności wobec niewskazania, jaki akt organu administracji skarżący zamierzał zaskarżyć. Konieczne było wobec tego wezwanie skarżącego do usunięcia dostrzeżonych braków, a w sytuacji ich nieuzupełnienia – odrzucenie skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wobec czego Sąd orzekł jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło