I SA/Lu 601/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodnicząca: Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zmianę postanowienia z dnia 18 września 2014 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.E. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za listopad 2009 r. p o s t a n a w i a - zmienić postanowienie z dnia 18 września 2014 r. i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze do tutejszego Sądu pełnomocnik M. E. J. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2010 r. z uwagi na istotne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącej. W uzasadnieniu wskazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą nieodwracalne skutki i doprowadzi skarżącą do ubóstwa. Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, osiągając rocznie niewysoki dochód, dlatego wykonanie wszystkich kilkudziesięciu decyzji, których łączna wartość przekracza kwotę 700.000 zł zmusi ją do jej zaprzestania i sprzedaży majątku, niewystarczającego na pokrycie należności z tytułu zobowiązań podatkowych. Nadto, nawet w przypadku uchylenia zaskarżonych decyzji skarżąca nie będzie w stanie podjąć na nowo wykonywanej działalności. W przeważającej części skarżąca finansuje działalność gospodarczą z kredytu obrotowego rewolwingowego z limitem – 280.000 zł, zabezpieczonego hipoteką kaucyjną na kwotę 476.000 zł na rzecz Banku. Dlatego wszczęcie postępowania egzekucyjnego, połączonego z zajęciem rachunków bankowych doprowadzi do wypowiedzenia umowy kredytowej, a w konsekwencji do braku środków na sfinansowanie działalności i do jej zaprzestania. Nadto nieruchomość położona w O. jest jedynym istotnym składnikiem majątku trwałego firmy skarżącej. Prowadzona przez nią działalność gospodarcza wygenerowała w 2014 r. niewielki zysk, a w 2013 r., zamknęła się stratą w związku z wydatkami na modernizację. Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 grudnia 2014 r. sygn. akt I GZ 542/14 oddalił zażalenie skarżącej, wniesione w konsekwencji powyższego rozstrzygnięcia. Pismem z dnia 8 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zmianę wskazanego wyżej postanowienia, uzasadniając swój wniosek zmianą okoliczności faktycznych sprawy. Dodał, że okoliczności te są Sądowi znane z urzędu i były podstawą do zmian postanowień wydanych w przedmiocie wykonalności decyzji w innych sprawach, ze skarg M. E.J. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do treści art. 61 § 4 P.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Postępowanie wpadkowe dotyczące złożonego przez skarżącą ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności, które były podstawą odmowy zastosowania ochrony tymczasowej w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu wpadkowym dotyczącym tej kwestii. W tym kolejnym postępowaniu nie dochodzi do zmiany ciężaru dowodów w zakresie wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Obowiązek ten ciąży wciąż na wnioskodawcy, który przedstawiając wnikliwą argumentację popartą stosownymi dokumentami powinien przekonać sąd do zmiany wcześniejszego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu, w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające zamianę postanowienia z dnia 18 września 2014r. i uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadniając powyższe Sąd uznał, że w sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające zmianę wskazanego wyżej postanowienia, których należy upatrywać w przedłużającym się okresie zawieszenia postępowania w sprawie na skutek braku rozpatrzenia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego przedstawionego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie sygn. akt I SA/Wr 562/14, co z kolei oznacza odroczenie w czasie weryfikacji rozstrzygnięć organów podatkowych w sprawach skarżącej zawisłych przed tutejszym Sądem. W ocenie Sądu wymieniona okoliczność oraz wysokość zobowiązań podatkowych ciążących na skarżącej zarówno w niniejszej sprawie (75 431 zł) jak i we wszystkich pozostałych sprawach zawisłych przed tutejszym Sądem (łącznie 1.078.931,80 zł), które to okoliczności łącznie, przemawiają za uwzględnieniem wniosku. Z będących w posiadaniu Sądu informacji wynika, że już we wrześniu 2014 r. skarżąca zawarła ze [...] Bankiem aneks do umowy kredytowej z dnia [...] umożliwiający restrukturyzację kredytu na rachunku bieżącym, co miało dać jej szansę na kontynuowanie prowadzonej działalności gospodarczej. Już wtedy pełnomocnik wskazywał, że konieczność wykonania zaskarżonych decyzji, w czasie zawieszenia postępowania odbierze skarżącej możliwość dysponowania środkami zabezpieczonymi na rachunkach bankowych, a tym samym uniemożliwi spłatę zobowiązań. Podkreślał również, że w wypadku skarżącej, nawet krótkotrwała utrata płynności finansowej przy spłacie zrestrukturyzowanego kredytu, zgodnie z postanowieniami umowy, prowadzić będzie do natychmiastowej wymagalności wszelkich zobowiązań. Dlatego uznać należało, iż w sprawie wystąpiły ustawowe przesłanki warunkujące zastosowanie instytucji prawnej opisanej w art. 61 § 3 P.p.s.a., bowiem wykazano, iż uiszczenie na tym etapie postępowania wymaganej kwoty (wynikającej ze wszystkich decyzji podatkowych które obecnie są przedmiotem kontroli przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie) mogłoby doprowadzić do nieodwracalnych skutków polegających na konieczności zlikwidowania działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą. Z tych względów działając na podstawie art. 61 § 4 w związku z art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. należało o wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.