I SA/Lu 602/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania w zakresie wniosku o uzupełnienie postanowienia z dnia 19 września 2013 r. p o s t a n a w i a odmówić uzupełnienia postanowienia. Postanowieniem z dnia 19 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a. uznał bowiem, że w sprawie niniejszej mamy do czynienia z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego " z innych przyczyn". Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 23 września 2013 r. zawnioskował o uzupełnienie powyższego orzeczenia ponieważ nie zawiera ono rozstrzygnięcia o kosztach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a.: "Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3." W myśl zaś art. 54 § 3 p.p.s.a.: "Organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone zostało postanowienie z 17 kwietnia 2013 r., w którym Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy rozstrzygnięcie dotyczące odmowy podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Następnie organ poinformował, że postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2013 r. podjął z urzędu postępowanie odwoławcze wobec powyższego zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej niniejsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę zauważa, że umorzenie postępowania nie było związane z zastosowaniem art. 54 § 3 p.p.s.a. tzw. "autokontroli" przez organ podatkowy co uzasadniłoby możliwość zasądzenia na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania. Należy bowiem mieć na uwadze, że poza sytuacjami wskazanymi wprost w art. 201 p.p.s.a. brakuje podstaw do zwrotu kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej, gdy z innych powodów postępowanie zostanie umorzone. Nadmienić wypada, że w rozpoznawanej sprawie nie miała również miejsca sytuacja, w której Sąd zobowiązany był do zwrotu uiszczonego wpisu bowiem zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. "Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego". Co jak zaznaczono nie miało miejsca w niniejszej sprawie.