I SA/Lu 606/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2007 r. postanawia : - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu 13 sierpnia 2009 r. A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...], która została mu doręczona w dniu 13 lipca 2009r. Postanowieniem z dnia 7 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. W. na podstawie art. 58 ( 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a, jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie w tym przedmiocie zostało skarżącemu doręczone w dniu 19 października 2009 r. (k. 21). W dniu 6 listopada 2009 r. A.W. złożył za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednakże wniosek taki wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W niniejszej sprawie na pierwszy plan wysuwa się problem natury formalnej, a mianowicie czy skarżący złożył swój wniosek w terminie. Z treści wniosku wynika, iż przyczyną uchybienia terminu do złożenia skargi było nagłe pogorszenie się stanu zdrowia matki w nocy z 10 na 11 sierpnia 2009 r. powodujące konieczność roztoczenia szczególnej opieki nad chorą. A.W. podał dalej, iż stan matki uległ poprawie w dniu 12 sierpnia 2009 r., a jak wynika z akt sprawy skarga została wniesiona dnia 13 sierpnia 2009 r. W związku z powyższym, należy przyjąć, że datą ustania przyczyny uchybienia terminu był dzień 13 sierpnia 2009 r., tj. dzień, w którym skarżący wniósł skargę do sądu. Nie ma przy tym znaczenia, w jakiej dacie strona dowiedziała się, iż skargę wniosła po terminie oraz że nastąpiło to dopiero z dniem doręczenie postanowienia sądowego o odrzuceniu skargi. Wniesienie skargi we wspomnianym dniu świadczyło o ustaniu przyczyny uchybienia terminu. Wobec tego termin 7 dniowy, który należało liczyć od dnia następnego, czyli od 14 sierpnia 2009 r., upłynął bezskutecznie w dniu 21 sierpnia 2009 r. Wniosek o przywrócenie terminu złożony 6 listopada 2009 r. należało zatem potraktować jako spóźniony. W świetle powyższych rozważań i na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.