I SA/Lu 614/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 9 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpatrzenia p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 11 grudnia 2020 r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (organ) wpłynęło pismo Z. R. datowane na 13 listopada 2020 r. nazwane sprzeciwem. Pismo to zostało skierowane nie do sądu, ale do organu. W jego treści Z. R. argumentował, że postanowienie wydane przez organ jest "sztuczne", rażąco narusza prawo, Konstytucję. Zaznaczył, że nie składał do organu zażalenia. W ocenie Z. R., postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...]. "utraciło moc prawną z mocy prawa". Omówione wyżej pismo Z. R. organ przedstawił sądowi i wnosił o oddalenie skargi. W kolejnych pismach składanych do sądu Z. R. konsekwentnie stwierdzał, że nie jest skarżącym i nie składał skargi w tej sprawie ("sprzeciw" z 30 grudnia 2020 r. k. 16, "sprzeciw" z 15 marca 2021 r. k. 36,"sprzeciw" z 25 czerwca 2021 r. k.48). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 poz. 2325 ze zm. - P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje między innymi ostateczne postanowienia wydane przez organy w postępowaniach podatkowych. Zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a. sądowa kontrola legalności, w tym przypadku postanowienia organu, wymaga złożenia skargi do sądu przez legitymowany podmiot. Natomiast w niniejszej sprawie Z. R. skierował pismo datowane na 13 listopada 2020 r. do organu, nie do sądu. Następnie w kolejnych pismach kierowanych już do sądu w związku z wezwaniem do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych, czy też wobec wydania wobec niego postanowienia z 25 lutego 2021 r. konsekwentnie motywował, że nie jest skarżącym i nie składał skargi na postanowienie organu. Przy braku skargi sąd nie jest uprawniony do kontrolowania zgodności z prawem postanowienia organu. W zaistniałej sytuacji mamy do czynienia z bezprzedmiotowością postępowania sądowego, zobowiązującą sąd do zastosowania art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i umorzenia takiego postępowania